บทที่ 34 ปิดบัญชี3

“เจ้าเคยเป็นสหายที่ดี ลู่เถิง แต่เจ้ามิรู้ค่าของมัน”

“ทำไมต้องเป็นนาง ที่เจ้ารัก!”

สิ่งที่ลู่เถิงเอ่ยออกมา หาใช่คำตอบ ทว่ามันกลับเป็นคำถาม  ที่ทำให้คนฟัง ต้องขมวดคิ้วจนชิดกัน ยิ่งการพุ่งเข้าโรรัน ราวกับคนขาดสติ ยิ่งทำให้อวี่ฟ่าน รู้สึกขนลุกเกลียวโดยมิทราบสาเหตุ

ฉึก! ดวงตาที่เคยดุกร้าว พลันสั่นไหว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ