บทที่ 12 ตอนที่ : 11 เมินเฉย

วันถัดมา

เพราะหมดหนทางที่จะหนี เธอจึงจำใจต้องก้มหน้ายอมรับในสิ่งที่เขายื่นให้ แม้จะไม่ยินดีแต่ก็ต้องจำใจยอมรับมัน

"คุณจูโน่ อาหารเช้ามาแล้วค่ะ"

"....." เจ้าตัวทำท่าทางเหมือนดีใจเอามากๆ ที่ได้เห็นจันทร์เจ้านั้นกลับมา

"ดีใจเหรอคะ ถ้าดีใจก็ต้องกินข้าวให้หมดนะคะแล้วก็ต้องกินยาด้วย"

"อือ..."

"บางครั้งฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ