บทที่ 126 ติณณ์ & แพรพิรุณ 18

"เหลวไหลมากนะตาภพ ที่ไม่บอกพ่อแม่เรื่องเจ็บป่วยถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อขนาดนี้ แล้วไหนล่ะแม่โสภิตา คนที่แกรักเสียนักหนานั่นน่ะ เฮ้อ..." คุณย่าเอ่ย แพรพิรุณโอบแขนไปรอบเอวของท่าน ท่านหันมามองพลางถอนหายใจ

"เอาล่ะ แม่จะไม่บ่นให้แกเสียกำลังใจมากไปกว่านี้ รักษาตัวให้หายถ้าแกอยากตอบแทนบุญคุณพ่อกับแม่"

คุณย่าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ