บทที่ 127 ติณณ์ & แพรพิรุณ 18

"แหม... ทำไมดุจังคะ ออยแค่อยากจะบอกความรู้สึกส่วนตัวที่เก็บเอาไว้มานาน... ออยรักคุณ... ออยรักคุณมากกว่าเพื่อนค่ะติณณ์ รักมานานแล้ว ตั้งแต่เห็นติณณ์วันแรกในมหา'ลัย"

ในที่สุดอรณินก็พูดมันออกไป หัวใจเต้นระรัวราวกับมีกลองนับสิบมาตีกระหึ่มอยู่ในนั้น

"แต่ผมไม่ได้รักคุณ... ผมไม่เคยรักผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ