บทที่ 34 เตโช & บัวสวรรค์ 10

"ดีมาก... ต้องอย่างนี้สิ... ถ้างั้นก็รีบไปกันเถอะ..."

ร่างสูงยืนขึ้น ส่งมือให้เธอจับ หญิงสาวมองอยู่สองวินาที ก่อนจะยอมจับมือใหญ่แล้วให้เขาจูงราวกับคู่รักก็ไม่ปาน หัวใจของเธอเต้นแรงอยู่ในโพรงอก... ชำเลืองตามองใบหน้าคมสันได้รูปราวกับพระเจ้าลำเอียง... ยอมรับว่าไอ้ที่ว่ากลัวเขาน่ะ ไม่เท่ากลัวใจตัวเองหรอ...