บทที่ 74 ติณณ์ & แพรพิรุณ 2

"ทำไมยุ่งยากจัง... ย้ายตอนจะตีหนึ่งเนี่ยนะ ตอนนี้ผมง่วงชะมัด... ผมนอนที่โซฟาห้องคุณได้ไหมแพร"

เขายกมือขึ้นเสยผม สีหน้ายุ่งและหงุดหงิดเล็กน้อย แพรพิรุณเพิ่งเคยเห็นติณณ์หงุดหงิดก็ครั้งนี้เอง ปกติเขาคูลและนิ่งมาก แพรพิรุณมองไปยังโซฟาเบดที่อยู่มุมห้อง อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว...

"เอาอย่างนั้นเหรอคะ" เ...