บทที่ 19 บทที่ 18 ย้ายตัวมานอนด้วย

เสียงฝีเท้าของป้าคำดวงห่างออกไปจนเงียบสนิท ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและบรรยากาศมาคุภายในห้อง    นอนกว้าง อัญภัทรที่เพิ่งโผล่หัวออกมาจากผ้าห่ม รีบกระวีกระวาดจะลงจากเตียงเพื่อเลี่ยงหนีกลับบ้านพักคนงานในจังหวะที่คิดว่าพ่อเลี้ยงกำลังยืนเหม่อ

“ขอบคุณสำหรับที่ซุกหัวนอนค่ะ! ฉันกลับล่ะ!” เธอตะโกนบอกเร็วปรื๋...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ