บทที่ 47 บทที่ 46 รอยร้าวในไร่

บรรยากาศภายในห้องเก็บของหลังโรงซ่อมบำรุงอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและกลิ่นอับชื้น แต่วันนี้มันกลับคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นของความหวาดกลัว

ชายหนุ่มร่างผอมเกร็งนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทิ้มเหมือนลูกนกตกน้ำ เบื้องหน้าเขาคือรองเท้าหนังราคาแพงที่เปื้อนฝุ่นเล็กน้อยของหมอกคราม

“กูถามคำเดียว... ใครสั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ