บทที่ 48 บทที่ 47 จับมือใครดม

กลิ่นอับชื้นผสมกับกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ในห้องขังชั่วคราวท้ายไร่ทำเอาคนปกติอาจจะอยากอาเจียน แต่สำหรับหมอกคราม ตอนนี้เขาไร้ความรู้สึกถึงขั้นเย็นชา

ร่างของช่างยอดนอนขดตัวอยู่มุมห้อง สภาพดูไม่ได้ ใบหน้าบวมปูด ริมฝีปากแตกยับเยินจากการโดน สั่งสอน เมื่อคืน

หมอกครามนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่า ๆ ตรงหน้า ยกขาไขว่ห...