บทที่ 54 บทที่ 53 ฟ้าหลังฝนและคนของใจ

เสียงนกร้องขับขานรับแสงตะวันยามเช้าดังเจื้อยแจ้วไปทั่วไร่ภูตะวัน บรรยากาศเช้านี้ดูสดใสกว่าทุกวัน ราวกับฟ้าฝนที่เป็นใจช่วยชะล้างความขุ่นมัวและสิ่งอัปมงคลออกไปจนหมดสิ้นตั้งแต่เมื่อวาน

หมอกครามยืนสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านเรือนไม้สักทอง ความหนักอึ้งในใจที่กดทับเขามาตลอดชีวิตเรื่องแม่... ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ