บทที่ 68 ตอนที่ 22.3 พบเพื่อจาก

"นมก็ใหญ่ เต็มมือผมเลยที่รัก แล้วแบบนี้ผมจะปล่อยปรางกลับบ้านได้ไง คิดถึงแย่เลย" มันไม่ใช่คำถามแต่เป็นประโยคที่เขาบ่นกับตนเอง ธาดาเร่งจังหวะก่อนที่ร่างหนาจะกระตุกอย่างแรงสองสามครั้ง เขาแช่มันไว้อย่างนั้นนานพอสมควรก่อนที่จะดึงร่างบางที่ยังนอนราบไปกับโต๊ะสนุ๊กขึ้นมาในท่านั่งแล้วจับขาเรียวเกี่ยวกระหวัดเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ