บทที่ 20 น้องมะนาว (1)

ฉันโยนกระเป๋าสะพายไปตั้งแหมะอยู่มุมห้อง ก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงนอนมันไปทั้งอย่างนั้น หนังตาเริ่มล้าจะหลับอยู่รอมร่อทว่าเสียงมือถือกลับดังขึ้นปลุกกระชากวิญญาณฉันซะก่อน

โก๋เก๋..

ฉันไม่รับสายเขา พึ่งเปิดดูแชทก็เห็นว่าโก๋เก๋ทักมาขอโทษอยู่หลายข้อความ ฉันอ่านแต่ไม่ตอบ ไม่มีอะไรที่ฉันต้องพูดกับเขาอีก เมื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ