บทที่ 41 อาย (1)

Rrrr   Rrrr

อืมมม...นี่มันกี่โมงกี่ยามกันแล้วเนี่ย ฉันนอนหรือซ้อมตายวะ นี่ถ้าไม่มีสายโทรเข้ามาฉันก็คงยังไม่ตื่นหรอกใช่ไหม

“ฮัลโหล ใครคะ” กรอกเสียงเอื่อยเฉื่อยลงไปในสาย ไม่คิดแม้แต่จะดูชื่อคนที่โทรมา

(กูเองค่าาา เมื่อคืนเป็นไงโดนพี่หมอดินแดนด่าไหม)

เสียงแหลมๆ แสบแก้วหูแบบนี้จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ