บทที่ 23 คืนที่ไร้การป้องกัน

**บรรยากาศในห้องทำงานประธานบริหารตึงเครียดเสียจนพนักงานไม่กล้าแม้แต่จะเดินผ่าน มีเพียงเฟิร์นที่ถูกเรียกเข้าไปเวลาถามหาเอกสารหรือต้องการอะไรสักอย่าง พิชชาภานั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะของตนด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาบอบช้ำกลับฟ้องถึงความทุกข์ระทมในใจ เธอไม่สบตาอัคนิน และพูดคุยกับเขาเฉพาะเรื่องงานด้วยน้ำเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ