บทที่ 33 น่ารังเกียจ

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือของเอลิคที่พึ่งเดินออกมาจากอีกห้องดังขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบของดราก้อนพร้อมกับมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ว้าว คนนี้น่ะหรอที่เอาเลือดหัวมึงออกได้"

"...." ดราก้อนไม่ได้เอ่ยตอบอะไรพร้อมทั้งเดินไปนั่งบนโซฟาตัวหรูโดยมีโมเน่เดินตามไปด้วย

"กูไม่ได้อยากรู้ว่ายัยนี้เป็นอะไรกับมึงกูแค่อย...