บทที่ 20 ปล่อยข่าวผ้าไหมล้ำค่าเพื่อล่อโจร

ซูอันนั่งรถม้ากลับจวนโดยไม่ปริปากพูดสิ่งใด แม้นางจะรู้ว่าหยางไท่หมิงขี่ม้าอยู่ข้าง ๆ รถม้าก็ตาม เพราะนางรู้ตัวดีว่าสายตาของหยางไท่หมิง ที่จ้องมองอยู่เสมอนั้นคิดสิ่งใดกับนาง แต่จะให้คิดถึงเรื่องส่วนตัวในยามนี้คงไม่เหมาะสม

ดังนั้นนางต้องสร้างตระกูลให้มีชื่อเสียง พัฒนาสินค้าของร้านผ้าอย่างสม่ำเสมอ ระยะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ