บทที่ 10 เมล่อนจะไม่ไหว nc
“ดีมากเมล่อน ตอดเก่งแบบนี้ฉันคงไปไหนไม่รอด อื้มม...”
“ออสติน คุณออสติน เมล่อนว่ามันลึกเกินไปแล้วนะคะ”
วรรษมนรู้สึกว่าครั้งนี้ชายหนุ่มกระแทกเข้าหาเธอลึกมากกว่าทุกครั้ง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจฟังเสียงของหญิงสาวเลย มือหนาจับสะโพกบีบแรงจนขึ้นรอยมือขณะที่จะโพกก็โจนจ้วงไปในช่องทางรักอย่างรุนแรงและหนักหน่วง ความเสียวเพิ่มทวีมากขึ้น
“อ้า เมล่อน จะเสร็จอีกแล้วใช่ไหม”
“ไม่ไหวแล้วนะคะ เมล่อนจะไม่ไหว”
“ไม่ไหวก็อย่าทนปลดปล่อยออกมาสิ ฉันอยากเห็นตอนเธอเสร็จนะ”
คนพูดถาโถมแรงเข้าหา สองมือละจากสะโพกผายมายังหน้าอกอวบอิ่มปลายนิ้วสะกิดปลายยอดก่อนจะบีบแรงอย่างหนักทำเอาคนที่นอนอยู่ครางกระเส่าเพราะความเสียวซ่าน เธอกำลังจะแตะขอบฟ้าในอีกไม่ช้า ยิ่งคนด้านหลังหมุนสะโพกแล้วกระแทกหนักๆ หญิงสาวก็เกร็งสะท้าน
“ออสติน เมล่อนจะเสร็จ ออสติน แบบนั้น อ้า...”
เธอสุขสมไปอีกครั้งในขณะที่เขายังคงขยับสะโพกอย่างไม่มีพัก
“อ้า เมล่อน ฉันไม่ได้เสียวแบบนี้มานานแล้ว ขอเอานานๆนะ”
“ไม่ไหวแล้วนะคะ เมล่อนจะไม่ไหว”
“ไม่ไหวก็เรื่องของเธอสิ เพราะยังไงฉันก็จะเอาจนกว่าจะหมดแรง”
วรรษมนไม่ได้โต้ตอบเขาเพราะตอนนี้ความเสียวซ่านกลับมาเล่นงานอีกครั้ง
หญิงสาวไม่รู้เลยว่าตนเองแตะขอบสวรรค์ไปแล้วกี่รอบต่อกี่รอบรู้แต่วันตอนนี้ช่องทางรักของเธอนั้นระบมไปหมด เธอมองคนที่กำลังเอาผ้ามาเช็ดตัวให้ด้วยสายตาที่อ่อนล้าเต็มที
“คุณออสติน เมล่อนง่วง”
“ง่วงก็นอนไปสิใครห้าม”
“คุณคงพอแล้วใช่ไหม”
“ไม่หรอก ฉันไม่เคยพอ แต่ที่หยุดก็เพราะเห็นว่าเธอคงรับอีกไม่ไหว นอนเถอะฉันจะเช็ดตัวให้จะได้หลับสบาย”
“ขอบคุณนะคะ”
“ขอบคุณที่เช็ดตัวให้หรือขอบคุณที่ฉันทำให้มีความสุขล่ะ”
“แล้วแต่คุณจะคิดเถอะค่ะ เมล่อนไม่อยากคุยด้วยแล้ว”
หญิงสาวเหนื่อยเกินกว่าจะเถียงกับเขา เธอนอนหลับตานิ่งปล่อยให้เขาเช็ดตัว ไม่นานนักออสตินก็ขึ้นมานอนข้างๆ แล้วดึงให้เธอเข้าไปกอด เธอไม่ขัดขืนเพราะรู้สึกอบอุ่นที่กับอ้อมกอดของเขา
ออสตินมองคนที่หลับลงอย่างง่ายดายแล้วก็นึกสงสาร เพราะเมื่อครู่เขาค่อนข้างเอาแต่ใจและตักตวงความสุขให้กับตัวเองจนลืมไปเลยว่านี่เป็นครั้งแรกของหญิงสาว
ชายหนุ่มไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใครแบบนี้มาก่อนเพราะทุกครั้งที่นอนกับคนอื่นเขาก็จะมีสิ่งของและเงินตอบแทนให้กับพวกเธอเพื่อแลกกับความสุข แต่กับวรรรษมนเขาไม่คิดแบบนั้นเพราะเงินสองแสนที่เธอพูดถึงนั้นเขาไปสืบมาแล้วจึงรู้ว่าพี่สาวของเธอเป็นคนเอาไปเพื่อแลกกับการส่งเธอไปทำงานที่กาสิโน
อันที่จริงวรรษมนไม่ต้องรับผิดชอบกับเรื่องนี้ แต่ออสตินก็เลือกที่จะไม่บอกเพราะอยากจะเก็บเธอไว้ใกล้ๆ ตัว เขาไม่มีเหตุผลอื่นนอกจากอยากจะนอนกับเธอเพียงเท่านั้น
วรรษมนเป็นผู้หญิงที่สวย ผิวพรรณดีอีกทั้งหุ่นก็ตรงใจเขาอย่างที่สุดจากที่คิดว่าจะหาความสุขกับเธอแค่ชั่วครั้งชั่วคราว แต่ตอนนี้ความรู้สึกมันมากกว่านั้น
มาเฟียหนุ่มรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของรู้สึกหวงแหนและหลงใหลในเสียงหวานยามเรียกชื่อเขาอีกทั้งกลิ่นกายของเธอก็หอมมากกว่าน้ำหอมราคาแพงที่เขาเคยสัมผัส
“เธอต้องเป็นแม่มดแน่ๆ” เขาพูดคนเดียวเบาๆ ก่อนจะหอมไปที่แก้มเนียนแล้วหลับตาลง
นับเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขานอนร่วมเตียงกับคนอื่น แม้เตียงของเธอจะเล็กกว่าห้องนอนของเขาแต่ออสตินก็ยินดีที่จะนอนเบียดกับเธอที่นี่
วรรษมนรู้สึกตัวตื่นในสายของอีกวันเธอรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งตัว พอพยายามขยับก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างรัดเธออยู่
“อย่าดิ้นสิ เมล่อน”
“คุณออสติน” ใบหน้าสวยแดงระเรื่อเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมงก่อน การนอนกอดกันด้วยร่างเปลือยเปล่ายิ่งตอกย้ำว่าเธอได้เสียของมีค่าให้กับเขาไปแล้ว
แต่วรรษมนไม่เสียใจเลยสักนิดเพราะถ้าเขาไม่ช่วยป่านนี้เธอคงต้องนอนกับใครอีกหลายๆ คน
“รีบตื่นทำไม นอนต่อเถอะ วันนี้ฉันมีเวลาอยู่กับเธอทั้งวัน”
“เอ่อ..คือคุณเอาแขนออกไปก่อนได้ไหม”
“มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องทำตามเธอล่ะ”
“ก็ถ้าคุณไม่ปล่อยเมล่อนจะไปเข้าห้องน้ำได้ยังไง”
“ลุกไหวไหม ฉันอุ้มไปนะ”
“ไหวค่ะ เมล่อนไปเองได้คุณอยากนอนก็เชิญนอนต่อเลย”
“แน่ใจนะว่าไหว”
“ค่ะ คิดว่าไหวค่ะ”
วรรษมนลุกขึ้นนั่งใบหน้าสวยนิ่วเมื่อความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั้งร่าง เธอรีบหยิบชุดคลุมอาบน้ำที่ร่วงอยู่บนพื้นมาสวมก่อนจะรีบเดินเข้าห้องน้ำโดยพยายามเดินให้เป็นปกติที่สุด
หญิงสาวมองตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกสับสนกับความรู้สึกที่เกิดขึ้น ร่องรอยที่เขาฝากไว้บนตัวนั้นไม่น้อยเลย เธอน่าจะโกรธ น่าจะไม่พอใจที่เขาทำแบบนี้ แต่มันกลับตรงกันข้าม
เธอกำลังรู้สึกหลงใหลไปกับการกระทำของเขา วรรษมนไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการร่วมรักมันจะมีความสุขและทำให้เธอลุ่มหลงได้มากขนาดนี้
หญิงสาวรีบสลัดความคิดแล้วรีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำหวังว่าเขาจะยังนอนอยู่แต่พอไม่เห็นว่าเขาไม่อยู่แล้วใบหน้านั้นก็รู้สึกผิดหวัง
แม้ตอนนี้ท้องจะร้องประท้วงเพราะความหิวแต่วรรษมนก็ไม่กล้าออกไปนอกห้องเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นคุยอะไรกับเขา
