บทที่ 206 ความจริง

“คุณลู่หลิง...” ลินดาก็เอ่ยชื่อเธอเสียงเบาแล้วยิ้มให้ เพราะถึงเธอจะพูดห้วนใส่แต่ว่าเธอสัมผัสได้ถึงความใจดีของลู่หลิง

“ไม่ต้องมายิ้มใส่ฉันแบบนั้นเลยนะ ฉันไม่ได้ใจอ่อนให้เธอหรอกนะ” ลู่หลิงก็ปฏิเสธไปแบบร้อนตัว ทั้งที่จริงเธอก็พอจะยอมรับได้ในระดับหนึ่งแล้ว เพราะลินดาก็ไม่ใช่ผู้หญิงเลวร้ายอะไร 

“อ่อค่ะ แ...