บทที่ 229 แพ้ท้อง

ด้านลู่หลิงก็ยืนดูแม่บ้านจัดของของเธอไว้ในห้องรับแขก พอเธอเห็นซ่งเฉินเดินเข้ามา ลู่หลิงก็รีบหันหน้าหนีแล้วทำท่าจะเดินเข้าไปในห้อง

“เดี๋ยวก่อนสิครับ จะหนีผมไปไหนอีก เราต้องคุยกันนะครับ” ซ่งเฉินรีบเข้าไปจับแขนของลู่หลิงไว้แล้วพูดกับเธอแบบจริงจัง

“ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์จะคุยกันนาย ไสหัวไปให้พ้นหน้าของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ