บทที่ 9 อุดรอยรั่ว
ตอนที่ 9. อุดรอยรั่ว
เสียงระเบิดดังขึ้นกลางดึก ตู้ม! กระจกชั้นล่างของตึกแตกกระจาย สัญญาณเตือนภัยดังลั่น แม็กซ์เวลคว้าปืนทันที
“พวกมันมาแล้ว!”
ภาพจากกล้องวงจรปิดขึ้นบนจอ รถสีดำหลายคันจอดหน้าตึกชายติดอาวุธเต็มตัววิ่งเข้าอาคาร อองรีพูดทันที “อย่างน้อยสิบห้าคน”
วินเซนโซ่มองหน้าจอ แล้วพูดสั้น ๆ “ตำแหน่ง” แม็กซ์เวลยิ้มเย็น
“ผมจัดการเอง”
เสียงปืนดังสนั่นในโถงทางเดินของตึก ทีมของแม็กซ์เวลเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว หนึ่งคนยิงกดอีกสองคนคุมทางเดินกระสุนกระแทกผนังเศษปูนกระเด็น
ปัง! ปัง! แม็กซ์เวลยิงสวน ชายคนหนึ่งล้มลงทันทีศัตรูพยายามดันขึ้นลิฟต์แต่ทีมวินเซนโซ่ดักไว้แล้ว การยิงกินเวลาหลายนาทีก่อนที่เสียงปืนจะค่อย ๆ เงียบลง
ควันปืนลอยในอากาศ แม็กซ์เวลกดวิทยุ
“เคลียร์ชั้นล่าง”
แต่เขารู้ดี นี่ไม่ใช่การโจมตีธรรมดาพวกมันรู้ตำแหน่งเป๊ะแปลว่ามีคนในองค์กร ขายพวกเขาไปแล้วจริง ๆ
หลังการโจมตี เพนต์เฮาส์เงียบอีกครั้งทีมแพทย์กำลังดูอาการคนเจ็บ อองรีกำลังตรวจสอบข้อมูลที่รั่วแม็กซ์เวลยืนอยู่ใกล้หน้าต่าง สีหน้าของเขายังเดือดอยู่
“ผมจะหาตัวคนทรยศให้เจอ”
วินเซนโซ่ส่ายหัวเล็กน้อย “ไม่จำเป็น”
ทั้งสองคนหันมามอง วินเซนโซ่วางปืนลงบนโต๊ะแล้วพูดช้า ๆ
“ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว”
อองรีเข้าใจทันที ถ้าข้อมูลรั่วไปถึงริชชีตำแหน่งของพวกเขาจะถูกเปิดหมด เมืองนี้ไม่ใช่ฐานที่ปลอดภัยอีกต่อไป
วินเซนโซ่มองทุกคนในห้อง ก่อนจะพูดประโยคที่เปลี่ยนทุกอย่าง “เราจะออกจากยุโรป” แม็กซ์เวลขมวดคิ้ว
“คืนนี้เลย?”
วินเซนโซ่ตอบ “ใช่” เขาหันไปมองนาตาลี “ยิ่งเราอยู่ที่นี่นานเธอก็ยิ่งเสี่ยงตายมากขึ้น”
รุ่งเช้ามืด สนามบินส่วนตัวเงียบสนิทเครื่องบินเจ็ตสีดำจอดรออยู่บนรันเวย์ ลมหนาวพัดแรงทีมของวินเซนโซ่กำลังขนกระเป๋าอองรีตรวจเอกสารการบิน แม็กซ์เวลคุมพื้นที่ นาตาลียืนมองเครื่องบิน “เราจะไปไหน” วินเซนโซ่เดินมาหยุดข้างเธอเขามองฟ้าเช้าที่กำลังสว่าง
ก่อนจะตอบ
“ที่ที่เครือข่ายของริชชีอ่อนที่สุด”
เธอหันมามองเขา “ที่ไหน”
วินเซนโซ่พูดช้า ๆ “ประเทศไทย”
แม็กซ์เวลหัวเราะเบา ๆ จากด้านหลัง
“พวกมันคงไม่คิดว่าเราจะไปซ่อนตัวที่นั่น”
อองรีปิดแท็บเล็ต “และเรามีฐานเก่าอยู่ที่เอเชีย”
วินเซนโซ่หันกลับไปที่เครื่องบินก่อนจะพูดคำสั่งสุดท้าย
“ขึ้นเครื่อง”
เครื่องยนต์เริ่มคำราม ในขณะที่เครื่องบินเคลื่อนออกจากรันเวย์
ไม่มีใครรู้ว่าเกมระหว่างวินเซนโซ่กับอเลสซานโดร ริชชีกำลังจะย้ายสนามรบไปยังอีกทวีปหนึ่งและครั้งนี้มันจะอันตรายยิ่งกว่าเดิม.
กลางดึก
เครื่องบินเจ็ตสีดำค่อย ๆ ลดระดับลงผ่านเมฆแสงไฟของเมืองส่องขึ้นมาจากพื้นดินเหมือนทะเลดาว ไม่กี่นาทีต่อมาล้อเครื่องบินแตะรันเวย์
ครืดดด เครื่องบินส่วนตัวหยุดนิ่งบนลานจอดที่เงียบสงบสนามบินในยามดึกแทบไม่มีผู้คน
เสียงเครื่องยนต์ค่อย ๆ ดับลง ประตูเครื่องบินเปิดออก
ลมอุ่นชื้นของเอเชียพัดเข้ามาทันที วินเซนโซ่ก้าวลงจากเครื่องก่อนใครรองเท้าหนังแตะพื้นรันเวย์ เขาหยุดยืนครู่หนึ่งมองออกไปไกลเส้นขอบฟ้าของเมืองสว่างด้วยไฟนีออน ตึกสูงเรียงรายเหมือนป่าคอนกรีตอากาศร้อนกว่ายุโรปอย่างชัดเจน
แม็กซ์เวลเดินลงมาข้างหลังเขาปลดกระดุมเสื้อโค้ตทันที
“ให้ตาย…”
เขามองรอบสนามบิน “อากาศเหมือนอยู่ในเตาอบ”
อองรีเดินลงมาพร้อมแท็บเล็ตในมือ เขาเปิดแผนที่ทันที
“ทีมของเราที่เอเชียเตรียมรถไว้แล้ว”
นาตาลีลงจากเครื่องเป็นคนสุดท้ายเธอมองเมืองที่เธอเคยอาศัยอยู่ และจากมาไม่กี่ชั่วโมง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ
ไฟนีออนสีแดง ฟ้า และม่วง สะท้อนบนถนนเปียกฝนมันต่างจากยุโรปโดยสิ้นเชิง แม็กซ์เวลมองรอบ ๆ อีกครั้งก่อนจะหันไปถามวินเซนโซ่
“ที่นี่ปลอดภัยจริงเหรอ บอส”
วินเซนโซ่ยังคงมองเมืองสายตาของเขาอ่านอะไรไม่ออกเขาตอบสั้น ๆ
“ไม่”
แม็กซ์เวลเลิกคิ้ว วินเซนโซ่ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ
“แต่ที่นี่คือที่เดียวที่พวกมันคาดไม่ถึง”
อองรีพยักหน้า เครือข่ายของริชชีแข็งแกร่งในยุโรป อเมริกาตะวันออกกลาง แต่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อิทธิพลของเขายังไม่ลึกพอ อย่างน้อย ก็ยังไม่เร็วพอที่จะตามทัน เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นจากด้านนอก ไฟหน้ารถสามคู่ส่องเข้ามาในลานจอด
SUV สีดำสามคัน รถหยุดตรงหน้าชายไทยสองคนในชุดสูทลงจากรถ
พวกเขาก้มศีรษะเล็กน้อย “ยินดีต้อนรับครับ คุณวินเซนโซ่”
แม็กซ์เวลยิ้มบาง ๆ “ดูเหมือนบอสจะมีแฟนคลับทั่วโลก”
วินเซนโซ่ไม่ตอบเขาเดินไปที่รถคันแรก เขาก้าวเท้าออกมาได้ไม่กี่ก้าวเสียงของนาตาลีก็ดังจากด้านหลัง
“อ๊ะ” นาตาลีก้าวพลาดลื่นเกือบล้ม ดีที่ว่าวินเซนโซ่หันมาเจอเลยคว้าเอวบางของเธอเอาไว้แล้วดึงเธอมาอยู่ในอ้อมกอดของเขา แม็กซ์เวล และอองรี มองหน้ากันแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา
“ขอโทษค่ะ คือว่าเท้าฉันยังไม่หายดี” นาตาลีพูดเพียงแค่นี้แต่วินเซนโซ่ไม่พูดอะไร เขาช้อนเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะพาเธอเดินไปที่รถ
ตัดภาพ
รถ SUV สีดำสามคันวิ่งออกจากสนามบินถนนกลางคืนของกรุงเทพเต็มไปด้วยแสงไฟป้ายไฟนีออน ร้านอาหาร มอเตอร์ไซค์วิ่งผ่านไปมารถทั้งสามคันแล่นฝ่าการจราจรเข้าสู่ใจกลางเมือง
