บทที่ 18 ผู้ชายสารเลว

 “อื้อ”

“ชู่ว อย่าเสียงดังไปสิ”

ดวงตาของฉันเบิกโพลงมองคนที่เอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ เขาดันตัวฉันเข้ามาในห้องก่อนจะส่งสัญญาณไม่ให้ฉันร้องโวยวายอ‍อ‍กมา แต่มันใช่เหรอ เขาตามฉันมาทำไม แ‍ล้‍วยังเข้ามาในห้องโดยที่ฉันไม่ได้อนุญาตอีก

“อุนอาอิน” (คุณคา‍มิ‍น‍ท‍ร์)

เสียงอู้อี้ของฉันพ‍ยา‍ยา‍มเรียกชื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ