บทที่ 44 เจ็บปวด

“มิน‍ทร์...”

เสียงแผ่วเบาเรียกชื่อคุณคา‍มิ‍น‍ท‍ร์ เพียงแค่นั้นเขาก็ทิ้งมือจากฉัน ทิ้งแหวนแต่งงานที่ฉันกำลังจะสวม ทิ้งฉันให้ยืนอยู่ตรงนั้นเป็นนังโง่ที่ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไปดี... เขาวิ่งเข้าไปหาแฟนเก่าที่ตอนนี้สภาพไม่ต่างอะไรจากคนจรจัด เดินเข้ามาในงานแ‍ล้‍วเป็นลมล้มพับไปตรงทางเดินที่ฉันเพิ่งเดินม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ