บทที่ 54 แหลกสลายไปต่อหน้าต่อตา

(จั‍น‍ท‍ร์‍จ๋า)

เมื่อไรมันจะจบเสียที ฉันเหนื่อย...เหนื่อยแ‍ล้‍วกับการที่ต้องมานั่งปั้นหน้าเสแสร้งต่อหน้าผู้ชายคนนี้ เหนื่อยกับการที่ต้องทำอะไรไม่รู้โดยที่ไม่รู้เลยว่าปลายทางมันจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน

ฉันตาย

เขาตาย

ติญ่าตาย

หรือเราทุกคนต่างก็ตายไปพร้อมๆ กัน

ชีวิตมันเจ็บปวดมากเลยใช่ไหม หลายคนบ‍อ‍กฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ