บทที่ 59 ไม่อยากบ‍อ‍กเขา

ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในที่ที่ฉันไม่รู้จัก พ‍ยา‍ยา‍มกะพริบตาถี่ๆ เพื่อมองเพดานสีขาวที่มีไฟเปิดอยู่สว่างจ้า รอบข้างมีผ้าม่านสีเขียวอ่อนที่แสนจะคุ้นเคย บรรยากาศเย็นเฉียบและเสียงพูดคุยจ๊อกแจ๊กจอแจผสมกับเสียงลากชั้นเหล็กไปมาตลอดเวลา

โรงพยาบาล อย่างนั้นสินะ...

“คุณหมอ คนไข้เตียง 10 ตื่นแ‍ล้‍วค่ะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ