บทที่ 68 ไม่อยากต้องเจอกันอีก

“ดีใจที่ได้เจอนะ/ไปให้พ้นหน้าฉัน”

คำที่เราเอ่ยทักกันนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เชื่อไหมว่าได้ยินคำนั้นแ‍ล้‍วสิ่งเดียวที่ผมรู้สึกคือในใจมันชาไปหมด ชาจนไม่รู้ว่ามันจะเรียกว่าความเจ็บดีหรือเปล่า คนตรงหน้าไม่ได้มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป เธอแค่กอดอกแ‍ล้‍วมองหน้าผม ทั้งคำพูดและท่าทางมันดูคุ้นจนผมนึกสะท้อนอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ