บทที่ 5 เมียไม่รัก 5
“ฉันมาแล้วไกอา เราเตรียมของกันเลยไหม?”
“บอสจำได้ไงว่าฉันชอบกินชาบู?”
“แล้วมีอะไรเกี่ยวกับเธอที่ฉันจำไม่ได้บ้างละ?”
“นั่นสิ บอสนี่แก่แล้วแต่ความจะยังดีอยู่เลยนะคะ”
“ตัดคำว่าแก่ออกจะดีมากนะ!”
“ขอโทษที่พูดตรงไปหน่อยค่ะ”
“จัดของเถอะ จะได้กินกันไวๆฉันหิวแล้ว”
เธอช่วยเขาจัดของที่ซื้อมาค่อนข้างเยอะมากเหมือนกินกันหลายคนทั้งที่ไม่ใช่เลย แต่ถ้าเหลือเธอเอามาทำกินวันอื่นต่อก็ได้ แล้วจากนั้นก็เปิดเพลงฟังไปด้วย บอสอามินจัดการทำค็อกเทลสูตรพิเศษที่สีสันค่อนข้างสวยแต่น่าจะเมาง่ายมากเลย เขารู้ว่าเธอไม่ชอบดื่มแบบเพียวๆหรือแม้จะผสมโซดาก็ไม่ไหว แต่ถ้าเป็นค็อกเทลหรืออะไรที่มีรสชาติหวานๆซ่าๆจะดื่มได้เต็มที่
“เด็กสมัยนี้กินผักไม่เป็นเลยรึไง”
“แค่ไม่ชอบไม่ได้แปลว่ากินไม่ได้ซะหน่อย”
“งั้นลองกินให้ฉันดูสิ”
“ทำไมจะต้องกินให้ดูด้วยละ บอสสั่งมาก็กินเองให้หมด”
“แค่อยากเห็นว่าเธอกินผักเป็น”
“ก็ได้ค่ะ!” บอสอามินตักเห็ดให้พร้อมกับผักสีเขียวที่เธอไม่ชอบเลย แต่ก็ไม่อยากถูกเขาว่าเป็นเด็กเลยกินๆไปให้จบ จากนั้นเขาก็ลวกเนื้อแล้วส่งมาให้กินเพิ่มอีก เธอยังไม่ทันได้กินหมดก็มีเส้นหนึบแบบที่ชอบส่งมาให้เพิ่ม ตามด้วยลูกชิ้น
นี่เขากลัวเธอกินไม่ทันรึไง
จะบอกให้นะ เรื่องกินเธอไม่แพ้ใครหรอก
“บอสอายุจะสามสิบแปดแล้วไม่คิดจะมีแฟนเหรอคะ?”
“คิดสิ”
“งั้น…ยังไม่เจอคนที่ชอบเหรอคะ?”
“เจอแล้ว แต่คนที่ฉันชอบดันโง่เลยดูไม่ออก”
“อ้าว! สวยมากไหมคะ?”
“สวยไม่มากแต่น่ารักมากกว่า ที่ถามเนี่ยอยากรู้ไปทำไม หรือว่าพ่อฉันอยากรู้เลยให้เธอมาหลอกถาม!”
“เปล่าซะหน่อย ฉันแค่เป็นห่วงเฉยๆ บอสอายุขนาดนี้แล้วยังไม่มีแฟนเลย แล้วกว่าจะมีลูกบอสไม่หมดน้ำยาก่อนรึไงคะ”
“สุขภาพฉันแข็งแรงขนาดนี้ถ้าจะมีลูกก็มีได้เลย เธอละอายุใกล้จะยี่สิบแล้วไม่คิดจะมีแฟนบ้างรึไง ฉันเห็นวันๆอยู่แต่ในคอนโดไม่ค่อยออกไปไหน ชวนไปเที่ยวด้วยก็ไม่ไป ข้อความส่งมาเป็นสิบๆข้อความกว่าจะอ่านและจะตอบได้ แถมเธอยังชอบให้ฉันรอทีละหลายชั่วโมงด้วย พอโทรหาก็รีบคุยรีบวางเหมือนไม่อยากคุยกับฉันงั้นแหละ!”
“เอ้า! อยู่ดีๆก็วีนเฉยเลย”
“ไม่ได้วีน!”
“ฉันว่าบอสกำลังเข้าสู่วัยทองแน่เลย”
“นี่ปากเหรอห่ะ! ฉันไม่ได้วัยทอง ไม่ได้เหวี่ยงวีนอะไรทั้งนั้นแหละ เรื่องนี้เธอเป็นคนผิดนะไม่ใช่ฉัน! ตอนฉันโทรหาคุยกันนานๆไม่ได้เลยรึไง นี่คุยแค่สิบนาทีก็รีบวางสายไปแล้ว ข้อความส่งมาเป็นชุดก็ไม่ตอบอะไรสักที ฉันรอเธอจนเหงือกแห้งได้มั้งกว่าจะตอบมาสักที ชวนไปดูหนังก็ไม่ได้ ชวนไปเที่ยวก็ไม่ไป ชวนไปที่บ้านก็ไม่ได้ เห็นไหมว่าฉันไม่ใช่วัยทองแต่มันเพราะเธอต่างหากที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ เพราะงั้นห้ามว่าฉันวีนอีก!”
“ตอนนี้ก็วีนอยู่นะ!”
เวลาผ่านไปไม่นานก็รู้สึกว่าอิ่มจนแน่นท้องและมึนมากเหมือนโลกกำลังหมุนไปหมุนมาไม่หยุด เธอแทบจะคลานเข้าห้องนอนได้เลย ส่วนบอสก็น่าจะให้พี่ชาเน่มารับเพราะถ้าขับรถเองจะอันตรายเกินไป หลังจากอาบน้ำให้รู้สึกสดชื่นก็ล้มตัวลงนอนด้วยความง่วงนอนมาก แต่ก่อนจะหลับก็เห็นคล้ายว่าประตูห้องเปิดออก เธอลืมตามองอีกครั้งชัดๆก็ไม่มีใครเข้ามา ประตูห้องก็ปิดสนิทดี สงสัยเมาแล้วจะเบลอมากเกินไปแน่เลย
คืนนี้หลับฝันดี
พรุ่งนี้เตรียมรับมือคนวัยทองต่อ
“ระวังตัวเหมือนกันนะเนี่ย” อามินแอบเปิดประตูเข้ามาอีกครั้งเพื่อจะอาบน้ำและอาจจะหาชุดเปลี่ยนด้วยเลย เขาใช้วิธีการย่องเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วเปิดตู้เสื้อผ้าที่จัดอย่างเป็นระเบียบ แยกสี แยกประเภท แล้วในที่สุดก็เจอชุดที่น่าจะเป็นของเอสที่มักจะแวะมาหาเธอเสมอ เขาเดินเข้าไปอาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกมาแล้วนั่งลงบนเตียงแผ่วเบา
เด็กตัวเล็กผมทองตาฟ้าที่ชอบพูดอะไรแบบไม่เกรงใจกันเลย เหมือนว่าบางครั้งเธอก็ใช้สมองคิดก่อนพูด แต่บางครั้งก็เหมือนพูดแบบไม่คิดอะไรทั้งนั้น เขาเบื่อจะถูกว่าแก่แล้วทั้งที่ความจริงก็ไม่ได้อายุมากขนาดนั้น
เกิดก่อนแค่สิบแปดปีเอง
ผิดที่เธอนั่นแหละไม่ยอมรีบเกิดเร็วๆ
“เด็กโง่! ฉันจีบอยู่ทุกวันไม่รู้ตัวรึไง”
