บทที่ 82 44.1 อ้อนวอนผม

เขาอุ้มปภินดาที่กอดตัวเขาหย่อนลงบนเคาน์เตอร์บาร์สูง แล้วเปิดฝาขวดน้ำดื่มส่งให้คนเมา คุณภรรยาก็รับไปดื่มอัก ๆ เหมือนคนขาดน้ำ

"ค่อย ๆ เดี๋ยวสำลัก" เขาจับขวดน้ำประคองไว้ไม่ให้คนกระหายน้ำรีบดื่มจนเกินไป แล้วจึงเช็ดปากเช็ดหน้าที่เลอะเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำตา

"คุณเป็นอะไร....ฮะครีม"

"แค่อยากอยู่กับคุณ อยาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ