บทที่ 23 ความรู้สึกทะลักทะลวง [NC]

รู้ว่าโดนหลอกแต่ก็ยอมให้หลอก

สุดท้ายเป็นไงล่ะ? แม้แต่เดินยังเซ จนวาคิมต้องประคองเดิน ซึ่งมันเข้าทางเขา คนที่พยายามหาโอกาสใกล้ชิดสนิทสนมไปพร้อมกับหาเศษหาเลย สิตาต้องคอยจับมือปลาหมึกให้อยู่กับร่องกับรอยอยู่เรื่อย

“คุณวาคิมคะ”

“หื้ม?”

“มือคุณอยู่ไม่นิ่งเลยนะ”

“ไม่รู้สิ มันไปของมันเอง สงสัยมีมนต์เสน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ