บทที่ 1 กลับไทยวันแรก

อีกสิบห้านาทีจะเที่ยงคืน เป็นเวลาที่ควรจะนอนหลับฝันหวานอยู่บนที่นอนนุ่มๆ หากลักษิกา ปรีชาการณ์กำลังพาร่างในชุดเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ก้าวเข้าไปในผับแห่งหนึ่งด้วยความเร่งรีบ หลังจากได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสาวให้ช่วยมาพาตัวพี่ชายที่กำลังเมาอาละวาดอยู่ในผับแห่งนี้กลับบ้าน เนื่องจากเพื่อนของเธอยังติดอยู่บนรถแท็กซี่ซึ่งกำลังขับไปส่งลูกค้า บอกทิ้งท้ายแค่ว่าเสร็จแล้วจะมาสมทบ

พอเข้ามาในผับ จากที่คิดว่าพี่ชายเพื่อนคงจะอาละวาดโวยวายเสียงดังตามประสาคนเมาธรรมดา ทว่ารู้สึกเหตุการณ์จะหนักหนากว่าที่เธอคิด เพราะขณะนี้บุรินทร์กำลังดึงคอเสื้อของผู้ชายคนหนึ่งพร้อมกับง้างหมัดกะจะชกเต็มที่ โดยมีสาวน้อยนางหนึ่งส่งเสียงกรี๊ดๆ สลับกับร้องห้ามอยู่ใกล้ๆ อย่างคนลนลานทำอะไรไม่ถูก ลักษิกาจึงรีบถลาเข้าไปยื้อแขนพี่ชายเพื่อนเอาไว้ได้ทันเวลาเฉียดฉิว

“พี่บุ้งอย่า! นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

“ลักษ์ ปล่อยพี่! พี่จะฟาดปากไอ้ชั่วนี่สักที ที่มันกล้าดีมายุ่งกับแฟนของพี่"

“ไม่ใช่นะคะ พี่รบเป็นพี่ชายแบม ครอบครัวเรารู้จักกัน พี่บุ้งฟังแบมบ้างสิ”

“เป็นพี่ชายงั้นเหรอ แบมกับพี่คบกันมาตั้งสี่ห้าปี พี่ก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าแบมมีพี่ชาย พี่ชายร่วมโลกน่ะสิ แล้วแบมยังกอดมันต่อหน้าพี่อีก"

“โว้ย! ก็บอกว่าเป็นพี่ชายยังไงล่ะ เมาแล้วก็กลับบ้านไปเลยพี่บุ้ง”

สาวน้อยที่พยายามแก้ต่างความเข้าใจผิดของแฟนหนุ่มเป็นรอบที่ร้อยเริ่มมีน้ำโหจึงขึ้นเสียงให้บ้าง ทว่ามันกลับสุมไฟโทสะให้กับคนเมาเข้าไปใหญ่ และเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง ไม่ยอมฟังใครทั้งนั้น

“ที่ไล่พี่กลับ เพราะแบมจะได้จิ๊จ๊ะกับไอ้หมอนี่ได้สะดวกใช่ไหม”

“จิ๊จ๊ะกะผีอะไรเล่า พี่บุ้งพูดไม่รู้เรื่อง เมาหนักแล้วรู้ตัวบ้างหรือเปล่าเนี่ย”

เมื่อเห็นว่าสองหนุ่มสาวคงเถียงกันไปอีกนานไม่รู้จักจบสิ้น ลักษิกาจึงรีบห้ามทัพ

“พี่บุ้งพอได้แล้ว เมาก็กลับบ้านเถอะนะ ไป! เดี๋ยวลักษ์พากลับ”

“พี่ไม่กลับ! แบมทำแบบนี้กับพี่มันหยามหน้ากันชัดๆ คืนนี้พี่กับไอ้เฮงซวยนี่มันต้องตายกันไปข้างหนึ่ง ปล่อยพี่ลักษ์!”

ลักษิกายังสงสัยว่าคืนนี้ใครกันแน่ที่จะตาย เพราะคนเมาที่บอกจะเอาเรื่องให้ได้ไม่ดูสารรูปของตัวเองตอนนี้บ้างเลย ยืนโอนเอนแทบจะปักหลักไม่ไหวอยู่แล้ว หากฝ่ายตรงข้ามทั้งสูงและหนากว่าบุรินทร์หลายนิ้ว เค้าโครงหน้า ตลอดจนสีตาของคู่กรณีบอกชัดว่ามีเลือดตะวันตกอยู่ในตัว ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมชายหนุ่มถึงได้สูงใหญ่ได้ขนาดนี้ ดีอยู่หน่อยที่เขายังนิ่ง ไม่อารมณ์ร้อนตามแรงยั่วยุของบุรินทร์ แสดงว่าอีกฝ่ายยังมีสติและคงไม่เมาสักเท่าไร หรืออีกทีก็ไม่เมาเลย

หน้าตาคมคายของหนุ่มลูกครึ่งนั้นนิ่งเฉย และกลอกตามองบนอยู่เป็นพักๆ อย่างคนเบื่อหน่ายหรือเอือมระอากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พอชายหนุ่มสลัดคอเสื้อออกจากอุ้งมือของบุรินทร์ ทั้งเธอกับบุรินทร์ถึงกับเซแซดๆ ไปหลายก้าว เพราะตั้งหลักไม่ทัน และบอกให้รู้ว่าฝ่ายถูกหาเรื่องคงมือหนักใช่ย่อย ก่อนเขาจะหันไปเอ่ยกับสาวน้อยที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ด้วยเสียงเรียบๆ ขรึมๆ

“เราน่ะกลับบ้านได้แล้วไป คุยกับคนเมาก็เหมือนคุยกับหมาบ้า มันไม่ฟังใครหรอก ตอนนี้น่ะมันพร้อมจะกระโจนกัดไม่เลือกหน้าอย่างเดียวเท่านั้นแหละ”

ทว่าประโยคนี้ของหนุ่มหน้านิ่งกลับสะกิดต่อมโทสะของคนเมาจนแทบทะลุองศา บุรินทร์เงื้อหมัดถลันเข้าหาคนพูดทันที พร้อมๆ กับลักษิกากับแฟนสาวของบุรินทร์ก็รีบกระโจนเข้าหาคนกำลังโมโหเดือดอย่างตกใจ เพื่อหวังจะช่วยยื้อยุดและห้ามปราม หากก่อนใครจะทันได้คาดคิด ชายหนุ่มที่ตั้งหลักรับมืออยู่นานแล้วก็ยกเท้าถีบบุรินทร์มาเต็มๆ ยอดอกอย่างไม่ออมแรง เหมือนคนเก็บกดอารมณ์มานาน แล้วได้ปลดปล่อยออกมาสุดฝ่าเท้ากระนั้น จนร่างบุรินท์กับนุสราแฟนสาวเซถลาหงายหลังไปนอนเค้เก้อยู่บนพื้นไม่เป็นท่า

ในขณะที่ลักษิกากลับคว้าตัวบุรินทร์พลาด เธอพุ่งเข้าไปหาร่างหนาของเจ้าของฝ่าเท้าหนักๆ นั้นเข้าอย่างจัง อารามไม่ทันได้ตั้งตัวบวกกับแรงปะทะทำให้ชายหนุ่มรีบคว้าร่างที่ปลิวเข้ามาหาแล้วเสียหลักเซถอยหลังไม่เป็นกระบวน ดีที่มีโซฟาตัวยาวซึ่งตั้งอยู่ด้านหลังรองรับ ไม่อย่างนั้นเธอกับเขาคงได้ลงไปนอนกองกับพื้น ไม่จุกก็เจ็บไม่ต่างกับคู่นั้นเป็นแน่

ชายหนุ่มผู้ตกเป็นฝ่ายนอนหงายอยู่เบื้องล่างพยายามสะบัดหน้า เพราะเขารู้สึกว่ากำลังจะหายใจไม่ออก เนื่องด้วยแรงอัดแน่นที่อยู่บริเวณใบหน้าหนักหน่วงเอาการ หากมันไม่เป็นผล เนื่องจากกายอวบอิ่มที่โถมมาทับร่างเขาอยู่ทั้งตัวยังไม่ยอมขยับ และดูเหมือนคุณเธอจะตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาจึงจำต้องใช้สองมือดันร่างเธอออกห่าง ซึ่งก็พอดีกับร่างนุ่มๆ ผละขึ้นมาอย่างคนเพิ่งรู้สึกตัว แล้วก้มลงมองสองมือของเขาขวับ ก่อนแม่คุณจะกรีดร้องออกมาดังลั่น

“อ๊ายยย! ไอ้โรคจิต ไอ้คนลามก เอามือออกจากหน้าอกของฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”

ในขณะที่เจ้าของฝ่ามือใหญ่ที่ขยุ้มสองเนินเนื้ออวบอัดเอาไว้เต็มๆ อุ้งมือยังตั้งตัวไม่ติด สองมือของคุณเธอก็กระหน่ำเข้าใส่ทั้งแผงอกและใบหน้าของเขามาชนิดไม่ยั้งและไม่เลือกที่ โดยที่คนถูกทับเอาไว้ทั้งตัวยังทำอะไรได้ไม่ถนัด หนำซ้ำแก้มสากยังถูกฝ่ามือเล็กซัดมาเต็มแรงทิ้งท้ายจนชายหนุ่มหน้าหัน แล้วรีบดีดร่างนิ่มนวลลุกหนีไปตั้งหลักอย่างว่องไว

หากก่อนที่เรื่องมันจะชุลมุนไปมากกว่านั้นก็มีสาวร่างบางในชุดทะมัดทะแมงเข้ามาขัดตาทัพเสียก่อน

“เฮ้ย! ไอ้ลักษ์ เป็นไงบ้างแก”

สาวผู้มาใหม่รีบปรี่เข้าไปพยุงร่างพี่ชายที่นอนกองอยู่บนพื้น ซึ่งขณะนี้สติสตังแทบไม่เหลือแล้ว ได้แต่นอนครางอยู่เบาๆ หากคนเมาก็ตัวใหญ่และหนักเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ บางๆ จะดึงให้ลุกไหว เธอจึงหันมาเรียกเพื่อนสาวที่ยังยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่เดิมให้ช่วย

“ไอ้ลักษ์! ยืนทื่ออยู่ทำไมล่ะ มาช่วยกันแบกร่างไอ้พี่บุ้งออกไปจากผับเร็วเข้า”

ลักษิกาสะดุ้งแล้วรีบตะลีตะลานหันไปช่วยเพื่อนพยุงร่างคนเมาให้ลุกขึ้น จากนั้นก็พากันลากออกไปจากผับอย่างทุลักทุเล โดยมีแฟนสาวของคนเมาวิ่งตามหลังไปติดๆ เรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่ถึงสองนาที ซึ่งเร็วมาก เชื่อได้เลยว่านักท่องราตรีที่อยู่ในผับบริเวณโต๊ะใกล้ๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น อาจจะเห็นว่ามีคนทะเลาะกัน แต่ก็ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุอย่างแน่นอน

ส่วนทางด้านคู่กรณีกำลังมึนจากนมจากเต้าซึ่งเขารู้ซึ้งดีว่าไซซ์ไม่ธรรมดาที่ถูกอัดมาซะเต็มหน้าแทบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ใครมันจะไม่มึนบ้าง แถมแม่คุณยังมีแจกตบทิ้งท้ายอีกหนึ่งที ฝ่ามือเล็กๆ นั้นหนักหน่วงใช่เล่น กว่าเขาจะตั้งสติและรีบลุกก้าวตามสามสาวออกไป ก็ได้เห็นแค่ท้ายรถแท็กซี่อยู่ไกลลิบโน่นแล้วละ

ชายหนุ่มเตะกระป๋องเบียร์ที่ทิ้งเกลื่อนอยู่หน้าผับระบายอารมณ์ นี่มันวันซวยอะไรของเขาวะเนี่ย มาเหยียบเมืองไทยวันแรกหลังจากไม่ได้กลับมาหกปีเต็มก็เจอดีซะแล้ว มาผับกะจะเข้ามาหาเหล้าดื่มแก้เบื่อแก้เซ็งซะหน่อย จู่ๆ แม่สาวน้อยชื่อแบมนั่นก็ตรงปรี่มาทักทายเหมือนกับรู้จักกันมาสักสิบชาติ ทั้งที่เขาก็เพิ่งเคยเห็นหน้าคุณเธอนี่แหละ จากสรรพนามที่สาวเจ้าใช้เรียก พี่รบอย่างนั้น พี่รบอย่างนี้ เข้าใจว่าคงรู้จักกับคนเป็นน้องชาย เขาก็เลยตามน้ำไปก่อน พอออกปากจะเลี้ยงเหล้า แม่คุณก็ดีใจยกใหญ่ประหนึ่งถูกแจ็กพอต เล่นโผมากอดซะเต็มเหนี่ยว ก่อนแฟนหนุ่มของคุณเธอจะโผล่มาเจอแล้วเกิดเรื่องทั้งหมดนั่น

แต่นั่นยังพอให้อภัยเพราะมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ที่เขาจะจองเวรคือยัยอึ๋มนั่นต่างหาก เอานมมาฟาดหน้าเขาแล้วจากไปยังไม่พอ แม่เจ้ายังด่ามาให้เป็นกระบุง แถมตบปิดท้ายอีกฉาดใหญ่ อย่าให้เจอตัวนะแม่คุณ ขย้ำอย่างเดียวมันคงน้อยไป พ่อจะฟัดไม่เลี้ยงเลยคอยดู! คาดโทษเสร็จชายหนุ่มก็ก้าวกลับเข้าไปในผับอีกครั้ง เพราะกำลังรู้สึกเซ็งหนักกว่าเดิม ต้องใช้เหล้าดีกรีแรงๆ ช่วยบรรเทาอย่างเร่งด่วน