บทที่ 10 กุ้งของคนบ้างาน

เจ้าของเกาะหนุ่มส่ายหน้า เขากดโทรศัพท์บนโต๊ะสั่งการสั้นๆ เพียงไม่ถึงสิบห้านาที อาหารทะเลจานใหญ่ก็ถูกยกเข้ามาเสิร์ฟถึงห้องทำงาน กลิ่นกุ้งเผาตัวโตและน้ำจิ้มซีฟู้ดหอมฉุยเตะจมูก แต่นปาลิลก็ยังไม่ยอมละสายตาจากหน้าจอ

"ฉันขี้เกียจแกะกุ้งค่ะ มือเลอะแล้วพิมพ์งานไม่ได้ คุณกินไปก่อนเลย" เธอตอบปัดเมื่อเขาเลื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ