บทที่ 23 เบา ๆ สิคะ คุณหมอ

“ขออนุญาตนะครับ”

เสียงทุ้มเอ่ยอย่างราบเรียบ นิ้วยาวเรียวเกี่ยวแพนตี้ลูกไม้บางเบาสีดำออกจากจุดสงวน เลื่อนผ่านผิวกายนุ่มลื่นลงมาตามลำขาอวบนวลเนียน พยาบาลสาวหลับตาพริ้ม ผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ และลึกล้ำเพื่อข่มความหวาดหวั่น หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกแทบจะระเบิดออกมา นี่คือครั้งแรกในชีวิตของเธอที่ต้องมานอนอ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ