บทที่ 7 นายแบบ

หนึ่งทุ่มกว่า….

พิยดาและสิทธิกรก็ได้เข้ามาถ่ายภาพในงานปาร์ตี้สละโสดของบุรินแบบส่วนตัวสุดๆ เพราะในงานมีแค่เธอและสิทธิกรเท่านั้นที่สพายกล้องมาถ่ายรูป ถ้าเกิดเธอเอาข่าววันนี้ไปให้จารุวัตรล่ะก็มีหวัง เธอได้โดนเด้งออกจากงานแน่ๆ

“กริ้งๆ…ฮือ…ตายยากจริงๆเลยนังเจา คิดถึงบุ๊ปก็โทรมาปับเลย … มอส เดี๋ยวแกถ่ายรอไปก่อนนะ พี่ไปคุยโทรศัพท์แปปนึง” พิยดาพูดบอกไปก็เดินออกไปคุยด้านนอก ส่วนสิทธิกรก็ยืนรอถ่ายภาพตามความต้องการของเจ้าของงาน

“ว่าไงนังเจา แกนี่โทรมาได้จังหวะพอดีเลยนะ ฉันว่าจะบอกข่าวร้ายแกพอดีเลย วันนี้งานส่วนตัวสุดๆ ฉันคงเอาข่าวให้แกไม่ได้แล้วนะยะ” พิยดาพูดออกไปเบาๆ แล้วเดินมาที่ราวกั้นตรงหน้าห้องจัดเลี้ยงแล้วพูดกับเพื่อนหนุ่มไปตรงๆ

“เออ เรื่องนั้นฉันเข้าใจไม่เป็นไรแก แต่เรื่องที่มันน่าตกใจก็คือนายแบบที่ฉันจะให้แกทำข่าวให้อ่ะ แกรู้ไหมว่าเขาคือใคร” จารุวัตรที่ไปสืบข่าวจนได้ข้อมูลมาก็ถึงกับตื่นเต้นจนเขารีบโทรมาบอกเพื่อนสาวเป็นคนแรกเลย

“แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงอ่ะแก ทำเสียงแบบนี้เขาเป็นใครอีกล่ะ” พิยดาเอ่ยถามเพื่อนหนุ่มออกไปอย่างสงสัย

“ก็ฝรั่งคนที่เราเจอที่ร้านอาหารเมื่อวานอ่ะ คนที่พวกฉันให้เบอร์แกกับเขาไปเมื่อวานอ่ะ เขาคือนายแบบชื่อดังจากฝรั่งเศสที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของคุณยุรินเขายังไม่พอนะแก เขายังเป็นเจ้าของแบนร์ดห้องเสื้อเชลองอีกด้วยนะแกเอ้ย โคตรรวยเลยแกรู้ไหม…ไม่แปลกใจเลยที่หล่อวันตายควายล้มขนาดนั้นน่ะ…ที่แท้เขาก็เป็นนายแบบนี่เอง” จารุวัตรพูดอธิบายบอกเพื่อนสาวไปแบบตื่นเต้น เพราะผู้ชายคนนี้กำลังสนใจเพื่อนของเขาอยู่

“ตาหื่นนี่อ่ะนะ…ทำไมโลกมันกลมแบบนี้เนี่ย งั้นวันนี้ฉันก็ต้องเจอเขาในงานน่ะสิแก” พิยดาได้ยินแบบนั้นก็อึ้งไปทันที เพราะไม่คิดว่าเขาจะมาเป็นคนที่เพื่อนของเธอต้องการที่จะทำข่าวพอดี อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นนะ พิยดาคิดไปก่อนจะเอ่ยตอบเพื่อนหนุ่มไป

“ก็ต้องเจอสิแก เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณบุริน ยังไงเขาก็ต้องไปงานปาร์ตี้อยู่แล้ว วันนี้ข่าวฉันไม่ได้ไม่เป็นไร แต่คืนนี้แกต้องอ่อยเขาให้ได้นะยัยน้ำตาล ดีกรีระดับนี้แกหาไม่ได้ง่ายๆนะ เขากำลังสนใจแก แกก็หว่านเสน่ห์ไปเลย เข้าใจไหมยะ” จารุวัตรพูดบอกไปแบบจริงจัง เพราะพอได้รู้ประวัติของฝรั่งคนนี้แล้ว เขาก็ยิ่งอยากจะให้เพื่อนสาวได้กับคนนี้ จะได้ควงไปตบหน้าเพื่อนๆหลายๆคนที่ดูถูกเอาไว้

“แกนี่เห็นผู้ชายรวยเป็นไม่ได้สนับสนุนเพื่อนตลอด เขาเป็นคนยังไงเรายังไม่รู้เลย ถ้าเขาสนใจฉันจริงเดี๋ยวเขาก็เข้าหาเองแหละ ฉันอยู่เฉยๆดีกว่าไม่อยากให้เขาคิดว่าฉันอยากจะจับเขา ” พิยดาพูดออกไปตามความคิดของตัวเองในตอนนี้ เพราะเขากับเธอนั้นฐานะต่างกันมาก เธอคงจะคิดแบบที่ผ่านมาไม่ได้แล้ว

“โอ้ยยัยน้ำตาล ใครๆก็เข้าหาเขาเพราะเขารวยทั้งนั้นแหละ แกจะรอให้เขาเข้าหาแกเองแกก็คงจะโดนผู้หญิงคนอื่นปาดหน้าไปซะก่อนอ่ะ พลาดแล้วพลาดเลยนะแก ฉันเตือนแกได้เท่านี้แหละย่ะ แกจะอ่อยเขาหรือไม่มันก็เรื่องของแก”จารุวัตรพูดออกไปอย่างอดไม่ได้ เมื่อเพื่อนสาวคิดแบบนี้

“เออๆ ฉันเข้าใจแล้ว แค่นี้นะแก ฉันต้องไปแล้ว” พิยดาพูดบอกไปแบบเลี่ยงๆ เธอก็กดวางสายไปทันที แล้วสายตาของเธอก็เห็นฝรั่งคนนั้นกำลังเดินเข้ามาที่ล็อบบี้พร้อมกับฝรั่งหน้าตาดีอีกคน และเขาก็กำลังจะเดินมาขึ้นบันไดเลื่อนทำให้เธอนั้นรีบหลบที่มุมเสาทันที เพราะเธอยังไม่อยากจะเจอเขาในตอนนี้

“เขาจริงๆด้วย แล้วเราจะทำงานยังไงล่ะทีนี้ ระดับนี้อ่อยไปก็คงจะเสียตัวให้เขาเชยชมเล่นๆเท่านั้นแหละ…เขาจะมาจริงจังอะไรด้วย” พิยดาแอบมองร่างสูงใหญ่ขึ้นบันไดเลื่อนมาอย่างพิจารณา เพราะถ้าเขาเป็นฝรั่งธรรมดาแบบที่เธอเข้าใจก่อนหน้านี้ก็คงจะดี แต่นี่เขาเป็นทั้งนายแบบเป็นทั้งเจ้าของห้องเสื้อ แล้วเธอจะเอาอะไรมาคู่ควรกับคนอย่างเขากัน สุดท้ายแล้วก็คงไม่พ้นแค่คู่นอนของเขาเท่านั้นแหละ

ด้านแมทธิวที่มางานปาร์ตี้สละโสดของบุรินพร้อมกับโทมัสก็เดินโดดเด่นเข้ามาจนคนในล็อบบี้พากันมองเขาเป็นแถว จนเขานั้นขึ้นบันได้เลื่อนมาถึงชั้นสองก็เจอห้องที่จัดเลี้ยงเล็กๆในคืนนี้ทันที เขาก็เดินตรงเข้าไปด้านในทันที แล้วก็เห็นว่ามันถูกจัดขึ้นให้เป็นคลับแบบย่อมๆ และก็มีผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยคอยเสิร์ฟเหล้าและอาหาร รวมถึงนั่งกับพวกหนุ่มๆด้วย

“นี่บุรินมันจัดหนักก่อนแต่งงานจริงๆโว้ย…ไม่รู้ว่ามันเอาใจเพื่อนหรือเอาใจตัวเองกันแน่แกว่าไหมโทมัส…”แมทธิวพูดออกไปแล้วก็ยิ้มมุมปาก

“จะเอาใจใครก็ช่างเถอะว่ะแต่ถูกใจมาเลยว่ะแบบนี้ สงสัยคืนนี้ฉันคงไม่ได้กลับตัวเปล่าแล้วล่ะ หึๆ” โทมัสพูดไปก็มองสาวๆอย่างละลานตา เพราะมีหลายสไตล์มาก ทำให้หัวใจของเขานั้นกระชุ่มกระฉวยอย่างบอกไม่ถูก

“มากันแล้วเหรอวะ มาๆ ฉันกำลังรอนายสองคนอยู่เลย เป็นไงวะ ชอบงานสละโสดของฉันหรือเปล่าวะ” บุรินเดินมาต้อนรับเพื่อนหนุ่มทั้งสองก็เอ่ยพูดบอกไปด้วยรอยยิ้ม เพราะวันนี้เขาจัดหนักจัดเต็มก่อนที่จะแต่งงาน

“ดูหน้าโทมัสมันสิ คำตอบอยู่บนหน้ามันแล้วแกไม่เห็นเหรอ หึๆ” แมทธิวพูดออกไปแล้วส่ายหน้าไปมาด้วยรอยยิ้มกวนๆ

“เออ ฉันไม่ได้มีหน้าตาเรียกสาวๆแบบแกนิวะไอ้นี่ กัดเก่งจริงๆ” โทมัสพูดตอบกลับไปแบบหมั่นไส้ที่เพื่อนหนุ่มพูดแบบนั้นใส่เขา

“พวกแกนี่อยู่ด้วยกันแล้วก็กัดกันอยู่ได้ ป่ะๆ ไปนั่งตรงนั้นดีกว่า เดี๋ยวจะมีสาวๆขึ้นเต้นโชว์ด้วยนะโว้ย ที่แน่เปิดงานจัดคนล่ะสองช็อตเลยก็แล้วกัน จะได้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลยคืนนี้ มา…ชนแก้ว” บุรินพูดไปก็พาเพื่อนๆเดินไปที่โต๊ะ แล้วก็หยิบเหล้าช็อตให้เพื่อนๆคนล่ะสองช็อตเพื่อให้เพื่อนๆได้เมาและสนุกไปด้วยกัน

แมทธิวและโทมัสก็ไม่มีใครปฎิเสธ ทั้งสองยกเหล้าขึ้นดื่มแบบรวดเดียวติดๆกัน จากนั้นก็นั่งคุยกับเพื่อนหนุ่มและก็ทำความรู้จักกับเพื่อนๆของบุรินที่มาในวันนี้ ซึ่งมีไม่ถึงยี่สิบคน จึงทำให้งานวันนี้ค่อนข้างเป็นส่วนตัวมาก

ด้านพิยดาก็เอาหน้ากากจากเด็กๆในงานมาใส่ปิดหน้าของเธอเอาไว้ เพราะเธอไม่ต้องการที่จะให้แมทธิวได้เห็นหน้าของเธอ และเพื่อความสะดวกที่จะทำงานในคืนนี้ด้วย แต่พอเธอเข้าไปงานก็เริ่มขึ้นแล้ว และเธอก็เห็นแมทธิวนั้นนั่งดื่มอยู่กับบุรินและเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน เธอก็เดินถือกล้องถ่ายรูปเข้าหาทันที

“เจ้ไปไหนมาเนี่ย แล้วนี่ใส่หน้ากากมาทำไมหึ” สิทธิกรเอ่ยถามออกไปอย่างสงสัย

“นี่แกรู้เหรอว่าเป็นฉันอ่ะมอส” พิยดาเอ่ยถามออกไปแบบตกใจที่สิทธิกรจำเธอได้ งั้นแบบนี้ไอ้ฝรั่งนั่นมันก็จำเธอได้น่ะสิ

“เจ้บ้าหรือเปล่าเนี่ย ทำไมผมจะจำไม่ได้ล่ะก็เจ้ยังใส่ชุดเดิมอยู่เลยเนี่ย ถ้าเจ้ไปเปลี่ยนชุดใส่แบบน้องๆพวกนั้นก็ว่าไปอย่าง ” สิทธิกรพูดบอกไปแล้วก็มองหน้าของพิยดาแบบงงๆว่าเล่นอะไรของเธออยู่

“เฮ้อ งั้นก็แล้วไป แต่คนอื่นคงไม่รู้ว่าเป็นฉันหรอกเนอะ งั้นเราทำงานต่อเถอะ เสร็จแล้วจะได้รีบกลับ” พิยดาพูดบอกไปก็หยิบกล้องขึ้นมาแล้วก็เอากล้องขึ้นมาถ่ายภาพบรรยากาศในงานทันที ก่อนจะไปจบที่บุรินและไอ้ฝรั่งหื่นนั่นที่นั่งดื่มกันอย่างเมามันส์ แล้วยังมีสาวสวยไปนั่งเคียงข้างเอาอกเอาใจอีก พิยดาถ่ายรูปไปก็เบะปากใส่อย่างหมั่นไส้