บทที่ 7 ep.7 จุ๊ปปากหวาน
@เบลล์
“เราชื่อบอสนะ เธอชื่อไรเหรอ”บอสกระซิบข้างหูฉัน. ทำเอาฉันขนลุกเลย ยิ่งแพ้คนหล่ะอยู่ นายนี่ถึงขั้นหล่อเลยหล่ะ
“เบลล์ “ฉันยิ้มให้บอส ไม่ได้ยิ้มหวานนะ ตามันหวานเองตอนนี้ เพราะแอลกอฮอล์ล้วนๆ
“เราขอไลน์เบลล์ ได้ไหม”เอาแล้วไง ตามสไตล์ของผู้ชายจริงๆ มาเป็นสเตป ปกติฉันไม่ให้หรอกนะ แต่ตอนนี้พี่วินเอาแต่จ้องหน้าเรา จะจ้องอะไรนักหนา เริ่มจะเข้าข้างตัวเองขึ้นมาอีกแล้วนะ
“ได้สิ เอามือถือมา” ฉันกดไอดีฉันให้บอส แต่ไม่ได้มองพี่วินหลอก จริงๆ (แค่แอบมองด้วยหางตาเอง) ที่ให้ก็แค่อยากลองดู ว่าพี่วินจะสนใจฉันบ้างรึป่าวก็แค่นั้น
แต่ป่าวเลยคะ พี่วินดูเฉยมาก นี่กูมโนใช่ไหม เฮ้อ...
พอเริ่มเมา ฉันเริ่มห้ามความคิดตัวเองไม่ได้ ที่จริงฉันก็แค่ผู้หญิงคนนึง ไม่ได้แข็งแกร่งกับเรื่องแบบนี่หรอกนะ
“ขอบใจนะ เดี๊ยวเราทักไป”บอสก็ยิ้มให้ฉัน แล้วก็กลับโต๊ะเค้า
“อะไรว่ะ ไม่แฟร์เลยอะ พี่นั่งตั้งนานไม่เห็นได้ ไอ้นั่นมาไม่ถึง10นาที ได้ไลน์น้องเบลล์อะ”พี่ไวน์ พูดขึ้น ทำหน้ายังกะเด็กอยากได้ของเล่น55น่ารัก
“อะไรของมึง พอเลย”พี่มาร์ค
“ก็พี่ไวน์ไม่ได้ขอหนิคะ “ฉันก็ตอบไปแบบยิ้มแฉ่ง ตาเริ่มหนักแล้วตอนนี้
“ถ่าพี่ขอ น้องเบลล์จะให้ จริงดิ”พี่ไวน์ดูจริงจังมาก
“พอเลย กูขี้เกรียจเคลียร์กับเมียให้มึง “พี่วินวางแก้วลง แล้วมองหน้าพี่ไวน์แบบจริงจัง ที่จริงจังเนี่ย ไม่อยากให้ฉันคุยกับฉัน หรือขี้เกียจแก้ปัญหาจริงวะ
“สัด..ขัดขวางความสุขกูตลอด”พี่ไวน์
แล้วเราก็ดื่มกันไปเรื่อยๆ มีแต่พี่มาร์คกับวาชวนคุย ก็สนุกดี 2คนนี้ดูเข้ากันดีนะ จนแฟนวาวาโทรมา
“เดี๊ยวมา “วาวา
“ไปไหน “พี่วิน
“เข้าห้องน้ำ”มันออกไปรับโทรศัพชัวร์ รีบซะจนลืมเมาเลยมัน
“ไปด้วย “ฉันก็กำลังปวดฉี่พอดี ทั้งอึดอัด ไม่รู้จะคุยอะไร ก็มันไม่เหมือนเดิมแล้วหนิ จะทำไงได้
มาถึงห้องน้ำ ยัยวาก็ออกไปคุยโทรศัพท์ ตรงทางออกไปลานจอดรถหลังร้าน ก็คุยตรงนี้เสียงดัง ฉันก็เข้าห้องน้ำ เสร็จแล้วก็เดินออกมาตามยัยวา
“อุ๊ย!!!ขอโทษคะ “ฉันไปเดินชนใครอีกเนี่ย มันค่อนข้างมืดไง เมาด้วย (ผิดอะไร โทษเหล้าอย่างเดียว)
“เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นอย่างอื่นได้ไหม” อ้าว ใครว่ะ ฉันมองดูหน้า ซวยแล้ว พี่วิน ยังจะมาเจออีกเหรอเนี่ย จะตอบอะไร หรือไม่ตอบดี ฉันยังคงหน้านิ่งไว้ โอ๊ย..เดินหนีแม่งเลย แต่เค้าก็ดึงกลับมา หลังฉันก็ชนกับอกพี่วินพอดี ตอนนี้พี่วินแทบจะกอดฉันเลยก็ว่าได้ ถ่าไม่ชนพี่วิน เผลอฉันกองที่พื้น ดึงซะแรงเลยพ่อคุณ
“อะไร ชนแล้วจะหนีเหรอ ถามก็ไม่ตอบ ทีกับคนอื่นพูดซะหวานเชียว” เอาอีกแล้ว ทำไมผู้ชายชอบกระซิบข้างหู มันจั๊กจี้รู้ไหม ขนลุกเลย แล้งทำไมต้องพูดเหมือนหึงฉันด้วย ไม่เข้าใจเลย
“เบลล์ขอโทษพี่วินแล้ว”ฉันแกะมือพี่วินออก
“แต่พี่ไม่อยากได้คำขอโทษ”ตอนนี้พี่วิน เอาจมูกมาโดนซอกคอฉัน หมุนตัวฉันให้หันหน้ามา มือลั้งท้ายทอยฉันเข้าจูบ ฉันตกใจเม้มปากแน่น พี่วินก็เอามือมาขย้ำหน้าอกฉัน จนฉันเผลอคราง แล้วลิ้นของพี่วินก็เข้ามาทันที จนฉันหายใจไม่ทัน เคลิ้มด้วย อะไรอีกเนี่ย อารมณ์นี่มาอีกแล้ว บ้าไปแล้วยัยเบลล์
ฉันหยุดความคิด รีบออกจากอ้อมกอดพี่วิน มันจะเกินเลยอีกแล้ว อย่าไปตามอารมณ์สิยัยเบลล์ ฉันห้ามตัวเองใจ ผู้ชายก็แบบนี้เหละ จำไว้ยัยเบลล์
“เบลล์เข้าไปข้างในก่อน “พี่วินทำหน้างงๆ แต่ฉันไม่สนรีบเดินอย่างเร็ว หายเมาเลย ลืมยัยวาด้วย มาถึงโต๊ะก็เห็นยัยวานั่งอยู่ อ้าวอะไร อย่าบอกแผนมันอีก
“พี่วินหล่ะ”วาวา
ถามหาพี่วินจากฉันนี่นะ หรือว่า...ยัยวาจะเห็นมื้อกี้ เอาไงดีเนี่ยฉัน ปวดหัวยิ่งกว่าเมาซะอีกตอนนี้
“ก็พี่วินไปตามแก เจอกันกับพี่วินไหม”วาวา
“ไม่/เจอ”ฉันกับพี่วินตอบพร้อมกัน เค้าคงอยู่ข้างหลังฉันแน่ๆ
“ยังไงว่ะ สรุปเจอกันไหม “วาวาทำท่าทางสงสัย เจ้าเล่ห์ทั้งพี่ทั้งน้องจริงๆ
ฉันไม่ตอบ รีบมานั่ง พี่วินก็นั่งตรงข้ามฉัน เอาแต่ยิ้ม ไม่รู้อารมณ์ไหน ฉันนี่สิอารมณ์อยากกลับมากตอนนี้ อึดอัดชะมัด เล่นโทรศัพท์แก้อายซักหน่อย อัพไอจีดีกว่า

Bell ตาเริ่มหวานแล้ว #pub vw
Chin ไปกับใคร
Big69 น้องเบลล์สวย อยากเจอจัง
Art356 เจอตัวจริงมื้อกี้ สวยมาก
Winner ปากก็หวาน👄
Ben123 อะไรยังไงน้องเบลล์
เอาแล้วไง อยากจะดูแก้เซ็ง เจอคอมเม้น พี่วินแน่นๆ มาป่วนฉันถึงในไอจี ฉันเก็บโทรศัพท์แล้วมองดูหน้าพี่วิน คนอะไรตะยิ้มได้เจ้าเล่ห์ขนาดนี้ รอยยิ้มนี่สะกดให้ใจเต้นแรงได้จริงๆ
เที่ยงคืน
“อ๊วก อ๊วกๆ”วาวา ไม่ต้องถามถึงสะภาพ ตอนนี้ฉันเดินตามถือกระเป๋ามา พิมพ์ ลูบหลังให้ยัยวา
ตอนนี้เราแยกกันออกมาแล้ว ผับปิดพอดี พวกพี่ๆคงตรวจความเรียบร้อยอยู่ เราออกมาก่อน เดี๊ยวคนเยอะ วุ่นวาย
“กูบอกแล้ว อย่าดื่มเยอะ “พิมพ์
“แล้วมันจะขับไหวไหมเนี่ย “มันไปรับพิมพ์มาด้วยไงความหมาย
“เอาไงดี “ฉันถามพิมพ์ ตอนนี้เรากำลังลากยัยวามาที่รถ
“กลับกันยังไง ให้พี่ไปส่งดีไหม ดึกแล้วอันตราย”พี่วินเดินมา สงสัยห่วงน้อง
“เรากลับได้คะ พี่วินพายัยวากลับละกันคะ”พิมม์
“ได้ไง ผู้หญิงขับรถตอนกลางคืนอันตราย ไหนจะไปส่งเพื่อนอีก ให้พี่ไปส่งนะ”แหม่ ทำยังกะไปกับพี่ปลอดภัยตายหลาย ฉันคิดในใจ พิมพ์ก็มองหน้าแบบ เอาไงดี
“ไม่เป็นไรคะ พิมม์จะไปนอนกับเบลล์ ใกล้ๆแค่นี่เอง”ฉันรีบลากแขนยัยพิมพ์มาขึ้นรถฉัน เค้าคงไม่ปล่อยน้องสาวเค้า ขับรถกลับเองหลอกมั้ง
บนรถ
“เบลล์แกมีไรจะบอกฉันไหม”พิมพ์
“บอกอะไร “ฉันตอบไปแบบไม่ได้คิดเลย
“จะไม่บอกใช่ไหม “อ้าว จะให้บอกอะไร หรือเรื่องที่ฉันลากมันมานอนด้วย
“ฉันแค่โกหกพี่วินเฉยๆ จะไปส่งแกอยู่เนี่ย”
“แล้วแกจะโกหกพี่วินทำไม “พิมพ์ยังถามต่ออีก เอาไงดีหล่ะ
“แกมีอะไรปิดบังฉัน เกี่ยวกับพี่วิน”พิมม์ทำเสียงจริงจังมากตอนนี้ หรือว่าพิมม์รู้
“แกรู้เหรอ “ฉันถามออกไปตรงๆเลย ปกติเราก็เล่าให้กันฟังทุกอย่างอยู่แล้ว
“ใช่ “ฮ้าวเห้ย ตอนไหนเนี่ย ฉันหันไปมองพิมม์นิดนึง ก่อนจะดูทางต่อ ดูแค่นี้ก็รู้พิมพ์พูดจริง
“เอ่อ...จะบอกยังไงดีหล่ะ “ฉันอ้ำอึ้ง
“แกมีอะไรกับพี่วินแล้วใช่ไหม”พิมก็ถามตรงไปนะบางที
“อืม”ฉันตอบแบบอายๆ
“ได้ไง ทำไมวะ”
“ก็ฉันเมา”ไม่รู้จะอธิบายยังไงอะ ก็คนไม่ได้เป็นแฟนกันหนิ
“แกรู้ได้ไง”ฉันถามพิมไปอีก ก็ไม่น่าจะมีใครรู้นะ
“วันนั้น ฉันเห็นแกออกมาจากคอนโดพี่วิน “
“แค่นี้เหรอ”
“แล้วก็เห็นอาการแกแปลกๆ ปกติแกคุยเรื่องพี่วินกับยัยวาสนุกปากกันจะตาย ตอนนี้แกดูไม่อยากคุย แต่พี่วินกับดูสนใจแกขึ้นมา “อธิบายมาซะเป๊ะเลย นึกว่าหมอดู นี่อาการฉันออกขนาดนั้นเลยเหรอ
“แค่นี้ก็รู้เหรอ”
“ก็แกสารภาพเองหนิ “อ้าว นี่หลอกถามเหรอ
“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปิดหรอก แต่ฉันไม่อยากให้มีปัญหา มันไม่มีอะไรหรอก เราแค่เมา”
“พูดง่ายจังนะ ไม่ใช่แกเลย”ยัยพิมเป็นนักจับผิดรึไง
“จะให้ทำไงได้วะ พี่วินเค้าไม่ได้ชอบฉัน”
“ปกติแกมั่นใจในตัวเองจะตาย ชอบเค้าเหรอ”ฉันถึงกับจุกเลยคำนี้ รถก็มาจอดหน้าบ้านพิมพ์พอดี
ปกติพิมพ์ก็พักคอนโด แต่ช่วงปิดเทอมเลยมาอยู่บ้าน
“เอ่อ...ฉัน”จะตอบยังไงหล่ะ จะบอกว่าไม่ชอบก็ไม่ใช่ จะบอกว่าชอบ ก็ไม่ได้ชอบมากขนาดนั่น หรือชอบว่ะ โอ๊ยยเครียด
“แกคงต้องทำอะไรแล้วแหละ พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ขอบใจที่มาส่ง ขับรถดี ถึงแล้วไลน์บอกด้วย”
ฉันโบกมือลามัน อย่างงงๆ แล้วขับรถออกมา ทำอะไร ยังไง อะไร ฉันคิดแล้วก็ปวดหัว กลับไปอาบน้ำนอนดีกว่า
คอนโดเบลล์
ฉันอาบน้ำเสร็จ กว่าจะได้นอนก็เกือบตี2แล้ว หายเมาตั้งแต่ยัยพิมถามบนรถแล้ว
เสียงไลน์
Winner ถึงยังคับ</strong>
<Winner พี่เป็นห่วง</strong>
ฉันเปิดดูไลน์ก็ตกใจนิดหน่อย พี่วินเหรอ ทำไมถึงได้ไลน์มาหาฉัน ส่งผิดคนรึป่าวว่ะ</strong>
Bell ถึงแล้วคะ</strong>
Winner พี่อุตส่าห์จะไปส่ง</strong>
Winner เบลล์ทำไมใจร้ายกับพี่จัง</strong>
ส่งหาฉันจริงๆ อะไรของเค้ากัน ส่งรูปหมีงอนมาอีก ฉันเหรอใจร้าย แล้วจะอยากมาส่งฉันทำไม</strong>
Bell วาถึงบ้านยังคะ</strong>
ฉันเลี่ยงถามอย่างอื่นไป</strong>
Winner ถึงแล้วคับ</strong>
Winner พี่มรส่งวา ก็เลยนอนที่บ้าน</strong>
Winner ทำไมเบลล์จะมานอนด้วยเหรอ</strong>
อะไรของเค้าอีก คนอุตส่าห์คุยเรื่องอื่นแล้ว ยังจะวนมาเรื่องเดิมอีก</strong>
<strong>Bell เบลล์จะนอนแล้วนะคะ พรุ่งนี้มีเรียน</strong>
<strong>ฉันตอบไปก่อนจะเก็บมือถือไว้หัวเตียง</strong>
<strong>Winner คับ ฝันดีนะคับ</strong>
<strong>Winner จุ๊ป ปากหวาน</strong>
<strong>เสียงไลน์ดังอีกฉันก็กดดูอีก ฝันดีแถมจุ๊ฟอีก ทำไมฉันต้องใจเต้นแรงกับแค่คำพูดแค่นี้ด้วยว่ะเนี่ย ฉันไม่ตอบไปหรอก นอนดีกว่า
