บทที่ 170 อัปยศ 1

**หานฉงหรง หลิวกูกู และองค์หญิงใหญ่เผิงเฉิงมาถึงเรือนรับรองขององค์หญิงเวินอี๋ในเวลาไม่นานนัก แต่เมื่อทั้งสามลงจากรถม้ามาก็ขมวดคิ้วเมื่อไร้ทหารรักษาการณ์หน้าประตูใหญ่ อีกทั้งประตูก็ยังมิได้ลั่นดาลจากภายใน เมื่อก้าวเข้าไปก็ยิ่งต้องผงะนิ่งอึ้งเมื่อเห็นเหล่านางกำนัลขันทีนอนก่ายกอดกันตามที่ต่างๆ อย่างน่า...