บทที่ 174 จดหมาย 2

ในยามบ่ายแดดแรงเช่นนี้ เวินหมัวมัวจึงให้เหล่าข้ารับใช้เอาม่านโปร่งลง ทำให้อากาศในห้องหนังสือไม่ร้อนและแสงแดดที่เข้ามาในห้องนั้นก็นุ่มนวลอ่อนบางราวประกายเมฆา อวิ๋นรุ่นเห็นหานฉงหรงกำลังเขียนหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจจึงค่อยเลิกม่านโปร่งก่อนก้าวเข้ามาในห้องอย่างเงียบกริบเพราะไม่อยากรบกวนอีกฝ่าย กระนั้นหญ...