บทที่ 176 ตกต่ำ 2

ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินมาถึงตำหนักไท่หยาง หลิวกูกูมีสีหน้ายิ้มแย้มขณะเชื้อเชิญทั้งคู่ด้วยท่าทีนอบน้อม “พระนางไทโฮ่วทรงรอท่านอ๋องและพระชายามาครู่ใหญ่แล้ว เชิญตามหม่อมฉันมาเพคะ”

หานฉงหรงยิ้มแย้มพยักหน้าพลางก้าวเดินตามอวิ๋นรุ่นอย่างระมัดระวัง ทว่าหางตากลับเหลือบไปเห็นสตรีในชุดอาภรณ์สีเรียบ สวมรองเท้าสี...