บทที่ 7 แผนการแม่ลูก

บทที่ 7

แผนการแม่ลูก

ข่าวของหนิงเซียนทำเอาชาวเมืองทุกคนคิดไม่ถึง สตรีที่มีชื่อว่าหย่าสามีจะถูกยกขึ้นเป็นบุตรสาวบุญธรรมของชินอ๋อง ไหนจะมีฐานะท่านหญิงสูงศักดิ์

การกระทำครั้งนี้ของฝ่าบาทยิ่งทำให้ทุกคนรู้ว่าความ

สำคัญของหนิงเซียนมีมากขนาดไหน แม้แต่ราชวังโมลี่ยังมอบให้อีกฝ่ายใช้อยู่

ข่าวนี้เป็นข่าวดีของหนิงเซียน ด้วยทำให้นางกลายเป็นสตรีสูงศักดิ์ แต่เป็นข่าวร้ายสำหรับคนในจวนอันที่กลัวว่าฝ่าบาทจะมีโทสะมาถึงพวกเขา

“เป็นอย่างไร ฝ่าบาทตรัสอะไรอีกหรือไม่”

จ้าวเสี่ยวเร่งรีบเอ่ยปากถามบุตรชาย นางรอบุตรชายกลับมาจากประชุมช่วงเช้าที่ท้องพระโรง นางอยากรู้ว่าฝ่าบาทเอาเรื่องนี้ขึ้นมาพูดหรือไม่

ก่อนหน้านี้ต้องยอมรับว่าคิดน้อยเกินไป หนิงเซียนไม่อ่อนข้อให้เลย ส่วนตระกูลหนิงก็ไม่มีท่าทีตลอดมา จึงคิดว่าจะจัดการยังไงก็ได้ ต่างจากตอนนี้ที่ทุกอย่างไม่เป็นตามที่คิดแม้แต่ฝ่าบาทยังยื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้อง

จวนอันยืนหยัดมาหลายชั่วอายุคน ผู้นำแต่ละคนยังมีหน้าตา อำนาจ ตำแหน่ง หากต้องมาจบสิ้นที่รุ่นนี้คงได้ตายตาไม่หลับ

นางเองก็แก่ชรามากแล้ว ที่อยากเห็นก่อนตายคือหลาน

ชายตัวอวบอ้วน และบุตรชายที่มีตำแหน่งใหญ่โต รากฐานแข็งแรง ไม่ให้ใครโค่นล้มได้ง่าย ๆ

อันเกาหมิงเดินเข้าไปนั่ง เขาถอนหายใจ มองสีหน้ามารดาที่คิดไม่ตก

“ฝ่าบาทไม่พูดถึงเรื่องนี้ ส่วนเรื่องงานของข้า ฝ่าบาทรับสั่งย้ายข้ามาประจำการที่เมืองหลวงในช่วงนี้  ส่วนฐานะ

หนิงเซียน นางกลายเป็นท่านหญิง เป็นเสี้ยนจู่ผู้หนึ่ง คิดว่าเรื่องราวคงยุ่งวุ่นวายไปสักพัก”

“ยุ่งวุ่นวาย คำนี้เจ้าคิดว่ามันจะหายยุ่งเมื่อไหร่ การที่

ฝ่าบาทให้ความสำคัญกับหนิงเซียนขนาดนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ให้ความสำคัญกับเราเลยเช่นกัน ฝ่าบาทเลือกช่วยเหลือหนิงเซียนแม้นางจะเป็นคนต่างแคว้นยังได้รับฐานะสูง ต่อจากนี้ใครจะกล้าเข้าหาจวนเรา”

“ท่านแม่ เราแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เวลานี้ทำได้เพียงอยู่เงียบ ๆ ไปก่อน ช่วงเวลานี้ถ้าข้าจำไม่ผิดจะเป็นช่วงที่พี่ชายของนางทั้งสองมาเยี่ยม เราควรรอดูท่าทีพวกเขาก่อนเช่นกัน ที่

ฝ่าบาทเลือกนางก็ชัดอยู่แล้ว เราลืมนึกถึงอำนาจแท้จริงของตระกูลหนิงไป”

อันเกาหมิงพูดถึงพี่ชายของคนของอดีตภรรยา ตระกูล

หนิงรักใคร่กลมเกลียว ไม่เหมือนตระกูลอื่นที่ไม่ได้ให้ความสำคัญบุตรสาว แต่พวกเขาทำตรงข้ามทุกอย่าง เป็นเขาที่พลาดตัดสินใจเร็วทำให้สูญเสียนางไป ไหนจะสร้างความบาดหมางให้เกิดขึ้นกับคนทั้งสองตระกูลอีก ตระกูลหนิงคือตระกูลใหญ่ เป็นฐานอำนาจให้แคว้นเหยา เขาคงให้แตกหักมากกว่านี้ไม่ได้อีก

ถ้าแตกหักมากกว่านี้แน่นอนว่าฝ่าบาทไม่มีทางเลือกเขา การเก็บเขาไว้มีแต่จะทำให้ทางตระกูลหนิงไม่พอใจ อนาคตของเขาต้องจบสิ้นแน่ ทางที่ดีถ้าเขาขอคืนดีไม่ได้ เขาต้องออกห่างจากเรื่องนี้ให้เร็วมากที่สุด

ถึงภายในใจจะไม่ต้องการห่างนางก็ตาม ตอนนั้นเขาโมโห ต่างจากตอนนี้ที่เพิ่งคิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ได้

“ก็ต้องเอาอย่างเจ้าว่า ถ้าจูอินไม่สร้างเรื่องเพิ่ม ข้าจะเบาใจ”

“ท่านแม่ จูอินนางเป็นคนหัวอ่อน เชื่อฟังและเข้าใจอะไรง่าย เมื่อข้าเอ่ยเรื่องลดฐานะ นางก็ยอมรับโดยดี เข้าใจเหตุผลไม่ใช่ดื้อรั้นโต้เถียง ข้าเชื่อว่านางคงไม่สร้างปัญหา ยิ่งเวลานี้นางตั้งท้องอยู่ด้วย”

จ้าวเสี่ยวพยักหน้าเห็นด้วย ในสายตาของนางที่เอ็นดูอีกฝ่าเพราะความเข้าหาผู้อาวุโส มีนิสัยน่ารัก เชื่อฟัง ไม่เหมือนอดีตลูกสะใภ้ที่ทำตัวอวดเก่ง เก่งไปเสียทุกเรื่อง บอกอะไรก็ไม่ฟัง ยังต้องหวั่นเกรงอำนาจเบื้องหลังอีก

ส่วนจูอินไม่มีอำนาจเบื้องหลัง สั่งสอนง่าย ใช้งานก็ง่าย พูดจาน่าฟังกว่าหลายเท่า

“ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ก็ดี แต่ให้ดีเจ้าก็ให้คนดูนางเอาไว้ ถึงนางไม่ยุ่งเรื่องหนิงเซียนแต่ตอนนี้นางต้องรักษาตัว ให้บ่าวกับนางเพิ่มสักหน่อย เครื่องประดับอีกสักชุดเพื่อปลอบใจนาง สตรีอย่างเราต้องการเพียงความเอาใจใส่เล็กน้อยเท่านั้น”

“ขอรับท่านแม่ ข้าเองก็คิดว่าชดเชยให้นางเรื่องอื่น พอได้ยินความเห็นท่านแม่แบบนี้จึงจะเอาตามท่านว่า”

“สตรีท้องชอบคิดมาก วุ่นวายใจมากกว่าคนทั่วไป ถ้าทำให้นางน้อยใจมากไปจะไม่ดีกับเด็กในท้อง ถึงนางจะทำเรื่องขายหน้าปีนเตียงเจ้า อย่างน้อยนางก็รักเจ้าจริง ใส่ใจเจ้าตลอดเวลาที่อยู่ชายแดน ทำหน้าที่เมียได้ไม่ขาดตกถึงขั้นมีบุตรให้ นางว่าง่ายเข้าใจเรื่องราว ไม่เหมือนเมียเดิมของเจ้าที่เอาแต่หัวแข็ง ไม่ฟังความข้า”

ใบหน้าช่วงหลังที่พูดถึงอดีตสะใภ้เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ยิ่งหลังจากให้คนไปตามอีกฝ่ายมาแล้วไม่ยอมมาพบทำเอานางแทบอยากจะไปตบหน้าสักทีเพื่อให้หายอารมณ์เสีย

มีอย่างที่ไหน เอาแต่ใจ ทำตัวไม่เหมือนสตรี จิตใจคับแคบ ไม่ให้สามีมีสตรีคนอื่น การที่มีสตรีอื่นในจวนมากมันจะเป็นผลดีต่อฝ่ายบุรุษ เพราะจะได้ทำให้คนอื่นรู้ว่าจวนนั้นร่ำรวย มีเงินทอง อำนาจมากพอจนล้นจวน

“คงต้องรอให้นางอารมณ์เย็นมากกว่านี้ก่อนขอรับ ข้าจะคุยกับนางอีกครั้งเผื่อว่านางจะใจอ่อน”

“หึ อารมณ์เย็น ใจอ่อน…ถึงอารมณ์เย็นลงใช่ว่าตอนนั้นจะสามารถจัดการอะไรได้แล้ว ตอนนี้นางเป็นถึงเสี้ยนจู่ มีอำนาจตำแหน่ง ฝ่าบาทให้ท้ายนางเหนือกว่าทุกคน เราจะทำอะไรก็ยากเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า”

“ข้าจะหาทาง เชื่อว่านางไม่หมดรักข้าง่ายแน่ขอรับ ข้ากับนางเป็นสามีภรรยากันมานาน ข้ารู้ว่านางหัวแข็งและไม่ยอมรับการที่ข้ามีสตรีอื่น แต่ข้าเชื่อว่าข้าทำให้นางกลับมารักข้าได้”

อันเกาหมิงเอ่ยปากด้วยความมั่นใจ เขากับนางอยู่กินกันมานาน อีกอย่างนางเป็นสตรีที่ขึ้นชื่อว่าเคยมีสามี ต่อจากนี้จะไร้คู่ครอง ไม่มีใครชมชอบสตรีที่เคยแต่งงานแล้ว

ยิ่งกับบุรุษที่มากอำนาจยิ่งไม่มีใครสน แม้นางจะมีอำนาจเงินทองมากแค่ไหนก็ตาม หากนางไม่ยอมกลับมาหาเขา

“เช่นนั้นเจ้าไปพักเถอะ แม่ก็จะพักสักหน่อย”

“ขอรับท่านแม่”

เมื่อก้าวออกมาจากเรือนของมารดา อันเกาหมิงหันไปหาคนสนิทที่ยืนรออยู่ด้านหน้า

“ไปจับตาดูนางเอาไว้ รวมถึงการมาถึงของพี่ชายนางด้วย หากพวกเขาสองคนมาถึงให้มาแจ้งข้า”

“ขอรับนายท่าน”

อันเกาหมิงมองไปทางด้านจวนของจูอิน ใจหนึ่งเขาก็อดสงสารนางไม่ได้ที่ต้องเป็นเพียงอนุทั้ง ๆ ที่นางตั้งท้องลูกคนที่สองให้เขาแล้ว

เขาคงต้องหาทางชดเชยให้นางแล้วจริง ๆ