บทที่ 100 ยังมีลมหายใจ

รพีขมวดคิ้วมุ่นอยู่ในความมืด ปลายนิ้วทั้งห้าลูบคลำไปทั่วหนังศีรษะของภรรยารักเพื่อหาร่องรอยอดีตที่แสนเจ็บปวด แต่รพีกลับไม่พบรอยแผลเป็นนั้นแล้ว มือหนาควานหาไปทั่ว เนื้อตัวของเขาเริ่มชาดิก แววตาสั่นระริกยามหลุบลงมองใบหน้าน้องในความมืด แล้วสิ่งที่คุณหญิงแต้วตะโกนใส่หน้าเมื่อวันก่อนก็ดังก้องขึ้นมาในโสตปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ