บทที่ 116 คนดีของพี่

“พี่ชายพีคิดว่าตัวเองจดจำทุกเรื่องได้อยู่คนเดียวหรือครับ ในจิตใต้สำนึกของน้องก็คงไม่เคยลืมเช่นกัน มิเช่นนั้นคงไม่อยากได้ศาลาแปดเหลี่ยมกับสวนต้นปีบทันทีที่เห็นจนฝังจิตฝังใจและดั้นด้นฝ่าฟ้าฝนย้อนมิติเวลากลับมาที่นี่หรอกมั้งครับ”

“ฟ้าฝนยังเป็นใจ แล้วน้องเล่าไม่เหลือใจให้พี่เลยหรือถึงได้ใจร้ายทรมานพี่เ...