บทที่ 117 เตรียมใจจาก

ลาแล้วแก้วตา

เป็นเวลานับเดือนมาแล้วที่วังตุลยาธรมีแต่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และกลิ่นอายของความสุขความอบอุ่น โดยที่ไม่มีใครทันได้ตั้งตัวว่าวันนี้จะมาถึง วันที่พระพายต้องกลับไปในที่ที่เขาจากมา

พระพายยืนอยู่หน้าที่เก็บเถ้ากระดูกของหม่อมหลวงพระพายในชาตินี้ เอื้อมมือไปสัมผัสรอยยิ้มจากภาพถ่ายขาวดำตรงหน้าอ...