บทที่ 120 การรอคอยที่แสนทรมาน

กลับมาเถิดยอดดวงใจ

มิติเวลาปัจจุบัน

เสียงฟ้าร้องที่ดังขึ้นกลางดึกทำให้ชวิศสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขาเผลอหลับไปหลังจากที่แทบไม่ได้นอนมาเป็นแรมเดือน ร่างซูบผอมขยับลงจากเตียงเพื่อไปปิดม่านกันแสงสว่างวาบจากท้องฟ้าที่สาดเข้ามาในห้องนอน

แต่ระหว่างที่ดึงม่านปิด สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเจ้าสายลมกำลังเดินกระย่...