บทที่ 132 บันทึกหน้าสุดท้ายที่แสนสุข

“พอแล้วครับ สามคนพอแล้ว”

“สักหกคนไม่ได้หรือ พี่ว่ากำลังพอดีนะ วังตุลยาธรกว้างใหญ่ไพศาล มีพื้นที่ให้ลูกวิ่งเล่นได้สบาย หรือจะมีสักโหลหนึ่งก็ยังได้”

“สามคนครับ” พระพายไม่คล้อยตาม ยังคงยืนยันคำเดิม

“ห้าก็ได้” รพีต่อรอง

“สามครับ”

“สี่ก็ยังดี”

“พี่ชายพี!”

“สามก็สาม ยอมแล้วครับ”

รพีกลัวน้องจะเคือง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ