บทที่ 67 คำสารภาพ

“ที่แท้ก็เป็นฝีมือของหม่อมนี่เอง!”

รพีจ้องหน้าหม่อมจอมขวัญตาลุกทันทีที่รู้ว่าเจ้าของวลีที่เจ้าจ้อยพร่ำร้องอยู่ตลอดเวลาที่แท้ก็คือคำพูดของหม่อมจอมขวัญ เขากับพระพายช่วยกันเลี้ยงเจ้าจ้อยมาจนรู้จักมันดี เจ้าจ้อยมันไม่ได้พูดได้อย่างที่ใคร ๆ เข้าใจ แต่มันแค่เปล่งเสียงตามคำพูดที่มันได้ยินเท่านั้น

หม่อมจอ...