บทที่ 89 ช่วงเวลาที่ดีที่สุด

“เมื่อครู่แม่จ๋ายังบินได้เลย”

รพีหันไปเลิกคิ้วใส่พระพายอย่างสงสัยว่าเหตุใดลูกจึงพูดเช่นนั้น พระพายหัวไวรีบยกสองมือขึ้นมาทำท่าเหมือนอุ้มลูกเล่นเครื่องบินร่อน รพีจึงร้องอ๋ออยู่ในลำคอ แล้วกลับไปคลานให้ลูกควบต่อ

“เร็วอีกครับคุณพ่อ เร็วอีก”

พระพายถอยไปยังม้านั่งตัวหนึ่งติดหน้าต่าง นั่งมองสามคนพ่อลูกเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ