บทที่ 91 ยังมีแสงสว่าง

รพีผุดลุกขึ้นมา มือหนึ่งคว้าปัญรวีเข้าไปกอด อีกมือก็รวบเปรมปรีดาและพระพายเข้าไปกอดพร้อม ๆ กัน

พระพายรีบกอดลูกทั้งสองไว้ ลูบศีรษะลูบหลังให้ลูกหายตกใจ แต่ตัวเองก็หายใจหอบกระชั้น

“พระพาย น้องเป็นอะไร ฝันร้ายหรือ”

“ครับ”

ปัญรวีกับเปรมปรีดาลืมตาขึ้นมา ต่างพากันขยับไปกอดมารดา

“แม่จ๋าอย่าไปนะครับ อย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ