บทที่ 33 โอม เลียกู หลงกู ภาค 2 - 17

“เอาเลยไอ้พระยา! แล้วมึงจักโหยหากูแต่มิอาจหาหญิงใดแทนได้จนกว่ามึงจักตาย ลึงค์มึงแม้นได้ออกน้ำกาม แต่มึงจักมิมีความสุขเช่นปล่อยกับกู มึงจักโหยไห้แต่กูตลอดไป ฟันกูเลยไอ้พระยา!!”

พระยาพลภักดีหน้าแดงก่ำด้วยโทสะ ยกเงื้อมือขึ้นสูง ดาบยาวในเมือต้องแสงแห่งแรงเทียนจนเกิดเงาสะท้อนสีทองอ่อน ดวงตากวางจ้องมอ...