บทที่ 36 บทที่ 3

บัวรินนอนน้ำตาไหลรินเมื่อนึกถึงเรื่องหัวค่ำ นายหญิงใหญ่ยังไม่กำหนดวันว่าจะให้เธอขึ้นรับใช้คุณหลวงวันใด แต่ไม่ว่าวันใดบัวรินก็ไม่ต้องการ

“เป็นอะไรไปบัว”

สานอนอยู่ด้านข้างเอ่ยถามเพื่อนพลางสวมกอดปลอบใจ

“คิดเรื่องเมื่อเย็น ทำไมเราต้องขึ้นรับใช้คุณหลวงด้วยสา”

“อย่าไปคิดมาก เราต้องตอบแทนคุณของบ้านห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ