บทที่ 37 บทที่ 4

หน้าเด็กสาวทั้งสองตกตะลึงมองตากันเลิ่กลั่ก

“จะเป็นอะไร ไม่ว่าคืนไหนพวกเอ็งก็ต้องอ้าขาให้คุณท่านอยู่แล้ว ไปรีบหน่อย ยังต้องอบน้ำหอมอีกเป็นนาน”

อีย้อยชี้นิ้วไปทางผ้าสีน้ำเข้มที่ขึงจนตึงทำมุมอยู่มุมห้อง มีควันจาง ๆ ตลบไปทั่วโดยรอบบริเวณ

“อีสาก่อนแล้วกัน ดูท่าจะต้องนานหน่อย เนื้อตัวหยาบกร้าน กลิ่น...