บทที่ 82 เรื่องที่ 4 สาปราคะ บท 1 รอยสักแห่งคำสาป

“เฮ้ย... มึงเคยได้ยินป่ะ คนนั่น”

“ใคร คนไหน”

“สวย ๆ ที่ยืนซื้อของอยู่”

“มีอะไร น้องเขาก็สวยดี”

“ว่ากันว่าถูกสาปว่ะ เสียดายหน้าตาออกสะสวยดันเป็นพวกกินผัว”

เสียงซุบซิบเล่าลือเล็ดลอดไปตามสายลมของหุบเขาเงียบสงบในขณะที่รดายืนเลือกซื้อของกลับบ้าน

เธอรู้ว่าพวกเขานินทาเธอเพราะอะไร รอยสักกลางหน้าผาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ