บทที่ 8 เริงรักท่านประธาน(3)
เเต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้าง เพราะเมื่อหล่อนเริ่มงานได้ไม่ถึงสิบนาทีเลยด้วยซ้ำ เลขาคนเก่าก็พาหล่อนมาเเนะนำตัวกับประธานบริษัท พร้อมกับผลักหล่อนให้ก้าวเดินไปด้านหน้าด้วยเรียวขาสั่นเทา
"มะ...ไม่จริง!"
ดวงตากลมสวยเบิกกว้างจนเเทบถลน จ้องมองชายหนุ่มในชุดสูทภูมิฐานด้านหน้าด้วยความหวาดหวั่นที่สุดในชีวิต เพราะนอกจากใบหน้าของเขาจะหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ทุกระเบียดนิ้วบนใบหน้าสวรรค์สร้าง ช่างคล้ายคลึงกับคู่นอนของหล่อนคนล่าสุดไม่มีผิดเพี้ยน
"สวัสดีครับคุณพริ้มเพรา ยินดีที่เราได้พบกันอีกครั้งนะครับ"
".....!!"
หัวใจของหล่อนตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เหม่อมองมือใหญ่ที่ยื่นมาด้านหน้าเพื่อทักทาย เเต่หล่อนกลับส่ายหน้าปฏิเสธจนผมเผ้ากระเซอะกระเซิง
"มะ...ไม่!"
เเต่เหมือนทุกอย่างจะสายไปเสียเเล้ว เพราะเมื่อหล่อนหันกลับมาที่ด้านหลัง เลขาสาวคนเก่าก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย รวมถึงประตูห้องก็ถูกล็อกจากทางด้านนอกราวกับปิดตาย
"นะ...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน"
ปากสวยเบะออกคล้ายคนจะร้องไห้ตลอดเวลา เเต่ชายหนุ่มก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่า รีบเร่งก้าวขายาวๆมาที่ด้านหลัง พร้อมกับสวมกอดร่างอรชรเอาไว้ในวงเเขนเเข็งเเรง
หมับ!
เฮือก!!
"คิดถึงผมไหม"
"ปะ...ปล่อยนะคะ"
"ผมคิดถึงคุณมาก ตื่นขึ้นมาเเล้วเมียหาย คุณรู้หรือเปล่าว่าผมรู้สึกยังไง"
พริ้มเพราย่นคอหนีด้วยความขนลุก พยายามดีดดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดเเกร่งด้วยความหวาดกลัว เเต่ไม่ว่าอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุด อ้อมกอดกลับรัดเเน่นขึ้นเสียด้วยซ้ำ เรียกเสียงหอบสั่นจากโพรงปากเล็กได้อย่างไม่ยากเย็น
จุ๊บ!
"อย่าดิ้นสิครับ ผมเสียว"
"ห๊ะ!!"
หล่อนหยุดดิ้นอัตโนมัติ ก่อนที่ใบหน้าสวยจะซีดเผือด เนื่องจากบางอย่างที่อุ่นร้อนเเละเเข็งขืนกำลังทิ่มก้นเด้งๆของหล่อนจนเจ็บไปหมด
"เเค่เห็นหน้าคุณผมก็มีอารมณ์เเล้วครับ"
"อยะ...อย่ามาทำเเบบนี้"
"ผมชอบคุณ"
"ฉันมาสมัครเข้าทำงาน ไม่ได้ตั้งใจจะมาเป็นนางบำเรอให้คุณ"
"ผมก็ไม่ได้เรียกคุณว่านางบำเรอ เเต่ผมเรียกคุณว่าเมียต่างหาก"
เพียงเเค่มือใหญ่รั้งใบหน้าสวยขึ้นสูง สติของหล่อนก็ถูกฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดี ปล่อยให้ลิ้นร้อนรุกล้ำโพรงปากอุ่นทุกซอกทุกมุม พลันร่างกายอวบอั๋นก็อ่อนยวบ ปล่อยให้ร่างเเกร่งชักนำทุกท่วงท่าเเห่งความสุข ก่อนที่หล่อนจะถูกกลืนกินตั้งเเต่ศีรษะจรดปลายเท้า
.
.
.
.
ขาเรียวตั้งชันอยู่บนที่พักเเขนของเก้าอี้หนานุ่ม ในขณะที่เจ้านายคนใหม่กำลังซุกไซร้ใบหน้าเข้ากับเนินเนื้อสาว ตวัดลิ้นเลียร่องหลืบจนน้ำหวานเอ่อคลอ พร้อมทั้งบดขยี้ปุ่มเสียวตรงกลางเพื่อปลุกเร้าอารมณ์รักให้โหมกระพือ
"อ๊าาส์...จะ...เจ้านาย"
พริ้มเพราพยายามดันไหล่หนาออกเเต่ก็ไม่เป็นผล เเต่อีกฝ่ายกลับยิ่งตวัดลิ้นให้เร็วขึ้น เเถมยังดูดกลีบอูมเข้าปากเสียจนยืดย้วย
จ๊วบบ!
"อื้ออ~ ดะ...เดี๋ยวใครมาเห็น"
พริ้มเพราหอบอย่างหนัก ใบหน้าสวยหวานชื้นเหงื่อ เส้นผมยาวเหยียดยุ่งเหยิงจนเเทบจะไม่เป็นทรง รวมถึงดวงตากลมใสที่เลื่อนลอยคล้ายกับคนเมาตลอดเวลา
"หวานอะไรอย่างนี้"
อาทิตย์เอ่ยชมหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเเหบพร่า ดวงตาสีสนิมจดจ้องไปยังรูเล็กๆที่กำลังขมิบรัว พรางเเยงนิ้วเข้าไปด้านในถึงสองนิ้ว เเหวกกลีบบานทั้งสองให้อ้าออก สอดส่องผนังอ่อนนุ่มที่กำลังคายน้ำหวานออกมาหลอกล่อให้ตัวผู้ได้เชยเชม
"ขอเอาหน่อยได้ไหม"
"มะ...ไม่ได้ค่ะ"
"ถ้าไม่ให้เอา ผมจะบอกเรื่องฉาวของเราให้ทุกคนได้รู้กันทั้งบริษัท"
พริ้มเพราตัวสั่นเกร็งด้วยความประหม่า อยากผลักให้ผู้เป็นนายล้มหงายหลังจนลุกไม่ขึ้น เเต่เมื่อนึกถึงคำขู่ที่ได้ยินเมื่อครู่ หล่อนก็เกิดอาการลังเลขึ้นมาทันที เเละกว่าที่หล่อนจะรู้สึกตัว ก็ตอนที่เจ้านายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พร้อมกับซิบกางเกงที่ถูกรูดลงจนสุดความยาว
ฟืดดด~
"คะ...คุณอาทิตย์"
พริ้มเพราเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงสั่น ดวงตากลมสวยเบิกกว้างเมื่อเห็นชั้นใสสีเข้มเต็มๆตา ทว่าสิ่งที่ทำให้หล่อนตกใจคือท่อนเนื้ออวบอ้วน ที่บัดนี้กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆราวกับไร้ที่สิ้นสุด
"เพรา...เพรายังไม่พร้อม"
".....!!"
ความเสียวซ่านเเละความเร่าร้อนที่เคยได้สัมผัส ส่งผลให้ร่างกายของหล่อนตอบสนองต่อความต้องการอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เเละเพียงเเค่หล่อนจินตนาการถึงฉากรักเมื่อคืน ก็พาลให้หล่อนน้ำเดินจนเปียกชุ่มไปถึงด้านใน
"เพรากลัวค่ะ"
"ไม่เห็นต้องกลัวเลย ผมเเอบมองคุณมานานเเล้ว เเต่ตอนนั้นคุณยังมีสามีเป็นตัวเป็นตน"
"เเต่เพราเพิ่งอกหักมา"
"ผมพร้อมจะดูเเลคุณเเทนผู้ชายคนนั้น"
พริ้มเพราไม่เชื่อคำพูดหวานหูเลยสักนิด คนดีๆที่ไหนจะมาอยากได้ผู้หญิงชั่วคืนไปเป็นภรรยา นอกจากผู้ชายคนนั้นจะสติไม่สมประกอบ หรือไม่ก็อยากได้ผู้หญิงเก็บเข้ากรุ ตามประสาผู้ชายที่มีนิสัยเจ้าชู้ไก่เเจ้
"ว่าไง...หืมส์"
"อะ...อะไรคะ"
พริ้มเพราเบี่ยงหน้าหนี เมื่อมือใหญ่ควักเอาเเท่งเนื้ออวบใหญ่ออกมาชักรูดต่อหน้า เเถมยังขยับเข้ามาใกล้เสียจนได้กลิ่นคาวคละคลุ้งเต็มรูจมูก
"ถ้ายอมให้ผมกอด นอกจากคุณจะได้งานเเล้ว ยังได้สามีอีกนะครับ"
"....!!"
หญิงสาวกลอกตาไปมาด้วยความลังเล เรื่องสามีมันไม่เท่าไหร่ เพราะถึงยังไงหล่อนก็ไม่ได้บริสุทธิ์มาตั้งเเต่เเรก เเต่สำคัญที่สุด คือการที่หล่อนต้องหาเงินไปจ่ายค่าเช่าห้องราคาเเพงหูฉีก
